Uzasadnienie
Skarżący w skardze zawarł wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu z względu na trudną sytuację materialną i brak środków do życia. Dodał, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w celu wniesienia do NSA skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem od przyszłego orzeczenia Sądu, które wyrządza olbrzymią krzywdę nie do naprawienia na dostępnej drodze.
Następnie pismem referendarza sądowego z dnia 3 listopada 2014 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania, czy zawarty w skardze z dnia 18 sierpnia 2014 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu dotyczy przyznania prawa pomocy w tym zakresie w niniejszym postępowaniu sądowym wszczętym skargą na bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia podania z dnia 31 marca 2014 r. dotyczącego postanowienia SKO we W. z dnia [....] odmawiającego wszczęcia postępowania na wniosek z dnia 14 stycznia 2014 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] [...] (...), czy też wniosek ten dotyczy przyznania prawa pomocy w związku z planowanym wniesieniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi w celu stwierdzenia niezgodności z prawem przyszłego prawomocnego orzeczenia Sądu.
W piśmie tym pouczono skarżącego, że odpowiedzi należy udzielić w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania tego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 49 § 1 i § 2 w związku z art. 258 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Odnośnie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w piśmie tym wskazano, że w myśl art. 239 pkt 1 lit "a" p.p.s.a. skarżący jest zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że pismo to zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 listopada 2014 r. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe pismo referendarza sądowego.
Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W myśl § 2 tego przepisu, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Do zarządzeń lub postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego lub postanowień sądu (art. 258 § 3 p.p.s.a).
W niniejszej sprawie skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi na powyższe pismo referendarza sądowego z dnia 3 listopada 2014 r., pomimo że zostało ono doręczone osobiście skarżącemu w dniu 13 listopada 2014 r.
Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez sprecyzowanie, czy zawarty w skardze z dnia 18 sierpnia 2014 r. wniosek o przyznanie tego prawa poprzez ustanowienie adwokata z urzędu dotyczy przyznania prawa pomocy w niniejszej sprawie wszczętej skargą na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia podania z dnia 31 marca 2014 r. dotyczącego postanowienia SKO we W. z dnia [...] odmawiającego wszczęcia postępowania na wniosek z dnia 14 stycznia 2014 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] [...] (...),czy też wniosek ten dotyczy przyznania prawa pomocy w związku z planowanym wniesieniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi w celu stwierdzenia niezgodności z prawem przyszłego prawomocnego orzeczenia Sądu – upłynął bezskutecznie w czwartek 20 listopada 2014 r.
Powyższe skutkuje pozostawieniem, zawartego w skardze, wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu bez rozpoznania.
Z tych względów, na podstawie art. 49 § 1 i § 2 w związku z art. 258 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.