Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wr 293/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę D. W. (zwanej dalej stroną lub skarżącą) na bezczynność Starosty T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, orzekając jednocześnie o kosztach nieodpłatnej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wskazany wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej w dniu 4 maja 2016 r.
Pismem, nadanym w dniu 3 czerwca 2016 r., skarżąca działając osobiście wniosła skargę kasacyjną od opisanego na wstępie orzeczenia zarzucając, że jest ono "(...) niesprawiedliwe, nieważne, narusza nasze prawa materialne a Sąd pozbawiając nas prawa do informacji publicznej chronił zorganizowane przestępstwa dzikich inwestycji (...)".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 175 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązki a także w sprawach własności przemysłowej skarga kasacyjna może być sporządzona również odpowiednio przez doradcę podatkowego bądź rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 175 § 2 p.p.s.a wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, gdy sporządzającym tę skargę będzie sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Ani z akt sprawy, ani z treści skargi nie wynika, aby skarżąca należała do katalogu osób uprawnionych do osobistego wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem skargę kasacyjną dotkniętą wskazanym brakiem formalnym, którego skarżąca nie jest w stanie usunąć, należało uznać za niedopuszczalną i z tej przyczyny odrzucić mając za podstawę art. 178 p.p.s.a.