Uzasadnienie
M. S. K., reprezentowana przez fachowego pełnomocnika (r.pr. M. P.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 11 grudnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez: złożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, podanie numeru PESEL strony skarżącej. Skarżącej zakreślono termin 7 dni do usunięcia powyższych braków pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzenie do usunięcia braków formalnych skargi zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 grudnia 2019 r. (k.7 akt sądowych).
Do czasu wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U z 2019 r., poz. 2325, dalej powoływanej jako p.p.s.a.), który określa wymogi formalne skargi wynika, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
Natomiast art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, że pismo strony jeżeli jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Brak wskazania numeru PESEL stanowi brak formalny skargi, uzasadniający jej odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2019 r. sygn. II GZ 204/19, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA).
Jeżeli pismo wnosi pełnomocnik do pisma winno być załączone pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis (art. 46 § 3 p.p.s.a.).
Skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie do przepisu art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) w sytuacji gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do prowadzenia sprawy stronie służy ponaglenie.
Zgodnie z art. 46 § 2 p.p.s.a. gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń (...).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz CBOSA).
Wezwanie Sądu doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 grudnia 2019 r., a zatem siedmiodniowy termin przewidziany na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął z dniem 30 grudnia 2019 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła jednak istniejących braków, stanowiących w świetle przytoczonych wyżej przepisów, elementy formalne skargi.
Okoliczność ta uniemożliwiała nadanie sprawie prawidłowego biegu i obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.