Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. G. z dnia 6 lutego 2012 r. jest bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania skarżącego z dnia 21 listopada 2011 r. od decyzji Komendanta Miejskiego we W. z dnia [...] 2011 r. nr [...] w sprawie przyznania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, zaległych poborów oraz odprawy.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji we W. wskazał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie wobec nie oparcia jej na uzasadnionej podstawie.
Następnie pismem z dnia 30 marca 2012 r. organ wniósł o umorzenie postępowania z przedmiotowej skargi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na wydanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w dniu [...] 2012 r. decyzji nr [...] utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta Miejskiego Policji we W. sygn. akt [...] z dnia [...] 2011 r. w przedmiocie wskazanym w osnowie niniejszego orzeczenia. Na dowód czego przedłożono uwierzytelnioną kserokopię wskazanej decyzji oraz dowód doręczenia jej skarżącemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. - organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy dokonał czynności, jakiej domagał się skarżący tj. po wniesieniu przez skarżącego skargi do sądu Komendant Wojewódzki Policji we W. wydał w dniu [...] 2012 r. decyzję nr [...], z treści której wynika, że została podjęta po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji Komendanta Miejskiego we W. z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie wskazanym w osnowie niniejszego orzeczenia.
W tej sytuacji brak jest podstaw do zobowiązania organu do wydania aktu, w którym miałby on rozpoznać odwołanie skarżącego od decyzji organu pierwszej instancji, bowiem orzeczenie takie zostało już wydane. Wskazać ponadto należy, że w sprawie ze skargi na bezczynność organu sąd bierze pod uwagę jedynie fakt wydania lub niewydania decyzji. W przypadku gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda decyzję, Sąd nie może dokonać kontroli tej decyzji w postępowaniu ze skargi na bezczynność.
Wobec powyższego, przedmiot skargi przestał istnieć czyniąc postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu podzielił pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08 podjętej w składzie siedmiu sędziów (publ. ONSAiWSA 2009/4/63), w której sąd stwierdził, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
Z tych przyczyn i stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało umorzyć postępowanie wywołane tą skargą.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.