Uzasadnienie
Z. R. w skardze na decyzje Prezydenta W. z dnia 29 listopada 2018 r. o nr [...] oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 8 stycznia 2019 r. o nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego i utrzymania w mocy tej decyzji przez organ II instancji zawarł w pkt 2 skargi wniosek o stwierdzenie "rażącej przewlekłości w obu instancjach administracyjnych w rozpoznaniu sprawy i przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego w miejscu zamieszkania petenta – strony postępowania".
Tę część żądania skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV tut. Sądu z dnia 25 lutego 2019 r. zarejestrowano w repertorium SAB jako skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego.
O sposobie zarejestrowania skargi powiadomiono strony.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Podał, że organ I instancji decyzją z dnia 29 listopada 2018 r. odmówił przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego na wniosek z dnia 3 października 2018 r.
Od decyzji tej odwołał się zainteresowany. Kolegium decyzją z dnia 8 stycznia 2019 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W dniu 4 lutego 2019 r. do Kolegium wpłynęło pismo MOPS z dnia 1 lutego 2019 r., którym przesłano pismo skarżącego nazwane "skargą – apelacją", w którym zawarta została skarga na przewlekłość Kolegium w sprawie zakończonej w II instancji decyzją z dnia 8 stycznia 2019 r. Kolegium powołało treść art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Stwierdziło, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia wymienionych w w/w przepisie, poprzez złożenie ponaglenia na przewlekłość Kolegium. Wniósł natomiast niedopuszczalne ponaglenie dotyczące tego, że Prezydent W. nie załatwił wniosku strony o przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego.
W tych okolicznościach Kolegium wniosło o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest skarga na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w związku z odwołaniem skarżącego od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta W. – starszego administratora w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. z dnia 29 listopada 2018 r. odmawiającej wnioskodawcy przyznania dodatku mieszkaniowego na wniosek złożony dnia 3 października 2018 r.
Odwołanie powyższe zostało rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 8 stycznia 2019 r. Odwołanie powyższe jak wynika z akt administracyjnych sprawy zostało przekazane Kolegium wraz z aktami przez organ I instancji w dniu 24 grudnia 2018 r.
Definicję przewlekłości zawiera art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) – dalej k.p.a. który mówi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy.
Warunki formalne jakie musi spełniać skarga kierowana do Sądu administracyjnego a także skarga na przewlekłość określa art. 52 § 1 i § 2 oraz art. 53 ust. 2b p.p.s.a.
Przepisy te stanowią: skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi Prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). Art. 53 § 2b mówi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie sprawy można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Z powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że skargę na przewlekłe prowadzenie sprawy należało poprzedzić ponagleniem właściwego organu, czyli Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. W aktach sądowych ani też administracyjnych dotyczących dodatku mieszkaniowego, w związku z wnioskiem skarżącego z dnia 3 października 2018 r., nie ma takiego dokumentu. Nie jest również w rozumieniu art. 37 pkt 2 k.p.a. ponagleniem pismo, na które powołuje się skarżący – z dnia 17 grudnia 2018 r. (pismo nazwane odwołaniem-apelacją) ani pismo skarżącego z dnia 19 listopada 2018 r. Oba pisma są kierowane do MOPS. Pierwsze z nich po wydaniu decyzji przez organ I instancji, a przed doręczeniem akt wraz z odwołaniem organowi II instancji – pismo to jest odwołaniem od decyzji organu I instancji, drugie w toku postępowania przed organem I instancji. W piśmie z dnia 17 grudnia 2018 r. skarżący wprawdzie wskazuje art. 37 k.p.a. ale odnosi ten przepis do "odmowy przeprowadzenia wywiadu środowiskowego" – niewykonania tej czynności przez organ I instancji. Wniosek ten został rozpoznany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 8 stycznia 2019 r. nr [...].
Na marginesie należy zauważyć, że zgodnie z art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane się załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1). W ocenie Sądu bez zbędnej zwłoki zostało rozpoznane odwołanie skarżącego z dnia 17 grudnia 2018 r. Organ II instancji otrzymał je w dniu 24 grudnia 2018 r., zaś decyzję w tej sprawie wydał w dniu 8 stycznia 2019 r.
Reasumując skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia – nie złożył ponaglenia na działania organu II instancji. Tym samym skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.