Uzasadnienie
Pismami z dnia z dnia 24 kwietnia 2017 r. oraz 19 września 2017 r. R. Z. (zwany dalej: skarżącym, stroną) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. w przedmiocie "opóźnienia w przekazaniu akt sprawy do postępowania głównego wg. wydanych aktów prawnych sygn. akt j.w., które okazały się zdekompletowane – z licznymi brakami dowodów skarżącego mogących mieć znaczenie w sprawie".
W związku z tak sformułowanym przedmiotem zaskarżenia, skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez skonkretyzowanie przedmiotu skargi poprzez dokładne wskazanie w odniesieniu do którego z jego wniosków lub czynności organ pozostaje bezczynny oraz czy złożył zażalenie w trybie art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący w piśmie z dnia 27 listopada 2017 r. wyjaśnił, że " otrzymując kopię pisma Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. z 21 lipca 2015 znak OPS.811.2939.2015 przesyłką poleconą skierowanego do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. w sprawie dostarczenia akt po uprawomocnieniu się decyzji, uznał za wystarczającą czynność administracyjną organu-strony postępowania zważywszy na trwające procedury związane z wznowieniem postępowania, by w efekcie wnieść skargę na wydaną decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu." Dalej skarżący podał, że " Z powodu braku wiedzy odnośnie zwrotu akt sprawy po uprawomocnieniu się wyroku sądowego, ze względu na brak obowiązku powiadomienia strony-skarżącego wszczął wyjaśnienia, kontaktując się osobiście w siedzibach WSA jak i SKO gdzie poinformowano o datach uprawomocnienia się wyroku jak i przekazania akt sprawy wraz z wyrokiem.
W związku z zaistniałą sytuacją nie przekazania akt do ponownego rozpatrzenia głównego zgodnie z sentencją wydanych aktów prawnych mimo upływu 3 miesięcy złożone zostało pismo dnia 17 lutego 2017 do GOPS W. wzywając do wykonania czynności administracyjnych wynikających z przepisów prawa, jednocześnie podjęta została interwencja u Wójta Gminy W., która okazała się również nieskuteczna".
Zdaniem skarżącego " trwający stan bezczynności organu Gminy W. uniemożliwia wszczęcie procedury przez GOPS w Ś. spowodował wniesienie skargi w dniu 24 kwietnia 2017 na GOPS W. do Sądu, którą po przesłaniu o uzupełnienie jej o akta sprawy spowodowano przekazanie akt sprawy bez wyroku, łącznie ze skargą pismem GOPS 400.99.75.2017 z 24 maja 2017 r.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369); dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z treści powyższego przepisu wynika,że w razie pozostawania przez organ administracji publicznej w bezczynności, droga sądowa staje się dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Złożenie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wcześniejszym wniesieniu zażalenia (ponaglenia w stanie prawnym obowiązującym od 1 czerwca 2017r.) na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a..
Jak bowiem stanowi ten przepis na niezałatwienie sprawy w terminie określonym właściwymi przepisami stronie służy prawo wniesienia ponaglenia (zażalenia w stanie prawnym poprzedzającym wniesienie przedmiotowej skargi) do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
A zatem, zanim skarżący wniesie skargę do sądu, musi wykorzystać przysługujący mu środek prawny w postaci poprzednio zażalenia, a obecnie ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, złożony do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W niniejszej sprawie skarżący nie wniósł stosownego zażalenia do właściwego organu, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. Tym samym, skarżący nie wyczerpał wskazanego trybu zażaleniowego przed zainicjowaniem postępowania sądowo-administracyjnego. Tymczasem dopiero wyczerpanie tego trybu uprawnia Sąd do badania zasadności skargi.
W tej sytuacji skarga jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu bez badania jej zasadności merytorycznej i słuszności podnoszonych argumentów, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.