Uzasadnienie
M. J. (dalej skarżący, strona) złożył do tutejszego sądu skargę na bezczynność A. R. P. z/s w G. (dalej organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 15 kwietnia 2021r. dotyczący transportu szczepionek przeciwko COVID- 19 wykonywanych przez podmiot wskazany w skardze. Wedle relacji skarżącego wniosek został złożony za pośrednictwem poczty elektronicznej zarówno do tego podmiotu jak i do Spółki A. Sp. z o.o. Sp.k. z/s w G. bowiem nie sposób było ustalić który z tych podmiotów faktycznie wykonywał przewóz szczepionek. W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o oddalenie skargi wskazał, że począwszy od 1 stycznia 2015 r. nie prowadzi działalności gospodarczej, co oznacza, że nie był właściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania skarżącego dotyczące ujawnienia informacji publicznej objętej zakresem wniosku. W załączeniu przesłano wydruk informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczpospolitej Polskiej (dalej CEIDG), z którego wynika, że A. R. prowadzący od 1 września 2002 r. działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo H. "[...]" A. R. zaprzestał wykonywania działalności w dniu 31 grudnia 2014 r. a wykreślenia wpisu z rejestru dokonano w dniu 20 stycznia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Na wstępie zauważyć należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają. Skarga w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bowiem środkiem kontroli w tym sensie sformalizowanym i może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych bądź bezczynności lub przewlekłości organów w zakresie wymienionym w art. 3 § 2, §2a i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.). Do kognicji sądów administracyjnych należą skargi na bezczynność organów w zakresie udostępnienia informacji publicznej.
W niniejszej sprawie Skarżący zarzuca wskazanemu na wstępie podmiotowi tj. osobie fizycznej oznaczonej w skardze jako prowadząca działalność gospodarczą pod określoną w skardze firmą, bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 14 kwietnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej transportu szczepionek przeciwko Covid-19. Odnosząc się do możliwości stosowania względem wskazanego przez stronę jako podmiot zobowiązany przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429) należy przypomnieć, że w istocie zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy, przedmiotem prawa do informacji publicznej jest każda informacja o sprawach publicznych, pozostająca w ścisłym i bezpośrednim związku z działalnością podmiotów określonych w art.
4. We wskazanym przepisie jako zobowiązane do udzielania informacji, wymieniono organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego i inne państwowe jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. W art. 4 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy, jako zobowiązane do udzielania informacji publicznej wskazano ponadto podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Tym czasem z akt rozpatrywanej sprawy jednoznacznie wynika, że wskazany podmiot zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej. Z dniem 20 stycznia 2015 r. dokonano skreślenia jego wpisu do CEIDG zatem przestał istnieć ten podmiot gospodarczy. W konsekwencji od ponad siedmiu lat nie istniał, nie działał w formie wskazanej przez skarżącego podmiot, w stosunku do którego można byłoby rozważać zastosowanie powołanych przepisów art. 4 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej w kontekście uznania go za podmiot zobowiązany w rozumieniu ustawy. Nie mógł być on bowiem z wiadomych względów ani wykonawcą transportu szczepionek podczas trwającej od 2020 r. pandemii Covid-19 ani w konsekwencji adresatem samego wniosku z dnia 15 kwietnia 2021 r. o udostępnienie informacji inicjującego postępowanie w trybie cyt. ustawy. Podsumowując, Sąd doszedł do wniosku, że skoro w niniejszej sprawie brak było podmiotu zobowiązanego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, to skarga na bezczynność w przedmiocie udzielenia żądanej przez Skarżącego informacji jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono w pkt II postanowienia na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a.