Uzasadnienie
J. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania skarżącego z dnia [...] r. od decyzji Komendanta Miejskiego we W. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie przyznania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, zaległych poborów oraz odprawy.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji we W. wniósł o jej oddalenie, jako nie opartej na uzasadnionej podstawie.
Następnie pismem procesowym z dnia 30 marca 2012 r. organ wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, z uwagi na wydanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. postanowienia z dnia [...] r. nr [...], przywracającego termin do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Miejskiego Policji we W. z dnia [...] roku o sygn. akt [...] w przedmiocie wskazanym w osnowie niniejszego orzeczenia. Na poparcie swojego twierdzenia organ przedłożył uwierzytelnioną kserokopię wskazanego postanowienia wraz z kserokopią dowodu doręczenia jego skarżącemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. - organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy dokonał czynności, jakiej domagał się skarżący tj. po wniesieniu przez skarżącego skargi do sądu administracyjnego Komendant Wojewódzki Policji we W. wydał w dniu [...] r. postanowienie nr [...], z treści którego wynika, że zostało podjęte po rozpatrzeniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania skarżącego od decyzji Komendanta Miejskiego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wskazanym w osnowie niniejszego orzeczenia.
W tej sytuacji brak jest podstaw do zobowiązania organu do wydania aktu, w którym miałby on rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, bowiem orzeczenie takie zostało już wydane. Wskazać ponadto należy, że w sprawie ze skargi na bezczynność organu sąd bierze pod uwagę jedynie fakt wydania lub niewydania aktu. W przypadku gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda rozstrzygnięcie, Sąd nie może dokonać jego kontroli w postępowaniu ze skargi na bezczynność.
Wobec powyższego, przedmiot skargi przestał istnieć, czyniąc postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego zachodzi bowiem m.in. wtedy, kiedy w toku określonego postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 25 lutego 2007 r., sygn. akt IV SA/GL 927/06). Z taką sytuacją mamy do czynienia w badanej sprawie. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi w wypadku wydania aktu lub podjęcia czynności przez organ w sprawie, w której została wniesiona skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 czerwca 2007 r., sygn. akt VII SAB/Wa 9/07). W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Cytowany przepis ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (por. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08 publ. ONSAiWSA 2009/4/63).
Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do umorzenia postępowania, co orzeczono na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej na wstępie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.