Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt IV SAB/Wr 32/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny Wrocławiu odrzucił skargę A. Dz. na bezczynność Burmistrza Dz. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie nr [...]. Odpis powyższego orzeczenia doręczono stronie w dniu 6 czerwca 2011 r.
W dniu 28 czerwca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga strony o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego postanowienia Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od jego uprawomocnienia się (art. 285f § 1 p.p.s.a.). Skargę nieopłaconą, skargę wniesioną naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 285f § 3 p.p.s.a.).
Skarga, o której mowa w art. 285a § 1 p.p.s.a. powinna być sporządzona przez osoby wymienione w przepisie art. 175 p.p.s.a., a więc adwokata lub radcę prawnego, w sprawach obowiązków podatkowych doradcę podatkowego, w sprawach własności przemysłowej rzecznika patentowego, co wynika z przepisu art. 285f § 3 p.p.s.a. Tymczasem, skarżący osobiście sporządził skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt IV SAB/Wr 32/11. Skarga złożona przez skarżącego nie spełnia zatem wymogów określonych w art. 175 p.p.s.a., gdyż nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
W tej sytuacji, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.