Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 kwietnia 2019 r. A. S. (dalej strona lub skarżący) wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 marca 2019 r., sygn. akt IV SAB/Wr 32/19 sprawy ze skargi na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia ze służby.
W dniu 2 kwietnia 2019 r. na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego została uiszczona przez skarżącą kwota 100 złotych tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, do których – zgodnie z art. 212 oraz art. 211 p.p.s.a. – zaliczają się również opłaty sądowe obejmujące m.in. wpis oraz opłatę kancelaryjną.
Stosownie natomiast do treści art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu lub różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Wobec powyższego skarżący uiścił w niniejszej sprawie nienależne i niewymagane koszty sądowe. Stąd też należało je zwrócić na podstawie art. 225 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.