Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 grudnia 2014 r. (data wpływu skargi do Sądu) A. D., wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku Z. D. (zwanej stroną lub skarżącą) o przyznanie dodatku mieszkaniowego.
Pismem z 11 grudnia 2014 r. wnoszący skargę został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, z pouczeniem, że nieusunięcie braku w terminie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Korespondencja zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona dniu 15 grudnia 2014 r.
W zakreślonym terminie, który upływał z dniem 22 grudnia 2014 r., brak formalny skargi nie został usunięty.
Postanowieniem z dnia 16 marca 2015 r., sygn. akt. IV SAB/Wr 321/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego.
Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 24 marca 2015 r. z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia od niego skargi kasacyjnej. Przesyłkę odebrał małżonek skarżącej – A. D. (k-18).
W czasie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej A. D. sporządził osobiście i złożył pismo procesowe nazwane "skargą", skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia 16 marca 2015.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpoznając pismo procesowe A. D. z dnia 26 marca 2015 r. podpisane przez niego i zatytułowane "skarga" Sąd uznał, że pismo to jest w istocie skargą kasacyjną od postanowienia tut. Sądu z dnia 16 marca 2015 r. wydanego w niniejszej sprawie. Powyższa skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Zważyć należy, że ustawodawca, regulując instytucję skargi kasacyjnej, uzależnił skuteczność jej wniesienia od spełnienia szeregu przesłanek, których niespełnienie powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej został określony w art. 177 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednym z warunków dopuszczalności skargi kasacyjnej w znaczeniu podmiotowym jest sporządzenie jej przez podmioty wymienione w art. 175 p.p.s.a. Zgodnie z owym przepisem (art. 175 § 1 p.p.s.a.), skarga kasacyjna co do zasady powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego.
Jednakże przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2.p.p.s.a.). Dodatkowo w sprawach obowiązków podatkowych, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Sąd prawidłowo pouczył skarżącą o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie w dniu 16 marca 2015 r. postanowienia o odrzuceniu skargi. Mimo powyższego pouczenia małżonek skarżącej sam sporządził i wniósł do Sądu w ustawowym terminie pismo procesowe nazwane skargą, będące w istocie skargą kasacyjną. Nie należy on jednak do podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.s.a.
Na marginesie Sąd zauważa, że w niniejszej sprawie A. D. oprócz osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej nie przedłożył Sądowi stosownego umocowania do działania w imieniu skarżącej w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a., w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.