Uzasadnienie
Pismem z 5 grudnia 2012 r. (data wpływu) H. B. (zwany dalej stroną lub skarżącym) wniósł skargę na bezczynność Rady Miejskiej w [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi z 21 lutego 2014 r. na przewodniczącego rady i radcę prawnego, którzy w ocenie strony byli odpowiedzialni za nierozpatrzenie jego pierwotnej skargi z 7 października 2013 r. dotyczącej bezczynności Miejskiego Zakładu Komunalnego sp. z o.o. z siedzibą w [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując że nie podlega ona kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl art. 3 § 2 pkt. 1 – 4a p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacji przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach.
Jednocześnie jak stanowi art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym może być również skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Odnosząc się do treści skargi inicjującej niniejsze postępowanie sądowe oraz mając na uwadze materiały znajdujące się w aktach sprawy przedłożonych przez organ administracji publicznej stwierdzić należy, że przedmiotem postępowanie jest skarga powszechna, której tryb rozpoznawania został uregulowany w przepisach rozdziału 2 "Skargi", działu VIII "Skargi i wnioski" kodeksu postępowania administracyjnego.
W katalogu aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a, które podlegają kontroli sądów administracyjnych nie zostały ujęte skargi powszechne rozpatrywane w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Podkreślić również należy, że pozostałe przepisy – zwarte zarówno w ustawie procesowej jak i ustawach szczególnych – nie przewidują w ogóle możliwości zaskarżenia działalności właściwych organów w zakresie opisanym przez stronę.
Konsekwencją powyższej konstatacji będzie zatem stwierdzenie, że przedmiotem prawnie skutecznej skargi do sądu administracyjnego nie może być bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w celu rozpatrzenia skargi powszechnej.
Mając powyższe na uwadze wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.