Uzasadnienie
Pismem z 28 sierpnia 2015 r. T. S. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 11 lutego 2015 r. o pomoc finansową w formie zasiłku okresowego, celowego i celowego specjalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy.
Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Go 6/13 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga strony na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie przyznania zasiłku celowego, okresowego i celowego specjalnego. Postępowanie w sprawie ze skargi tej samej strony na bezczynność tego samego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie przyznania zasiłku okresowego, celowego i celowego specjalnego zostało już wcześniej wszczęte pod sygn. akt IV SAB/Wr 206/15 i zostało zakończone postanowieniem z dnia 7 września 2015 r. odrzucającym skargę. Postanowienie to uzyskało walor prawomocności w dniu 29 października 2015 r. Z powyższego wynika, że w istocie skarżąca wniosła dwie skargi o tożsamej treści, z których pierwsza została już prawomocnie osądzona (res iudicata) w sprawie sygn. akt IV SAB/Wr 206/15 zatem postępowanie w rozpoznawanej sprawie należy uznać za niedopuszczalne.
Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji