Uzasadnienie
Skargą z 11 VII 2023 r. S. T. (obywatel U.; dalej "skarżący"), zarzucił Wojewodzie Dolnośląskiemu (dalej "wojewoda") przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie z wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.
Jak wynika ze skargi oraz akt administracyjnych, w dniu 30 VI 2022 r. wpłynął do wojewody wniosek skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Odrębnymi pismami z 15 VII 2022 r. wojewoda wystąpił do właściwych służb celem umożliwienia im zajęcia stanowiska w sprawie oraz wezwał skarżącego do przedłożenia stosownych dokumentów potwierdzających dane zawarte we wniosku i poinformował o zawieszeniu biegu terminu na załatwienie sprawy stosownie do art. 100c ustawy z 12 III 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2022 r. poz. 583), dalej "ustawa pomocowa". Pismami z 18 VIII 2022 r., 27 IX 2022 r. i 11 I 2023 r. skarżący wniósł m.in. o przyspieszenie postępowania i udzielenie informacji o stanie sprawy.
W związku z brakiem informacji na temat przebiegu postępowania, pismem z 24 XI 2022 r. skarżący wywiódł ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie i bezczynność organu. Czynność tą powtórzył pismem z 3 IV 2023 r. Zawiadomieniami z 13 IV 2023 r. i 4 VIII 2023 r. wojewoda poinformował o pozostawieniu ponagleń bez rozpoznania.
Pismem z 14 IV 2023 r. skarżący, celem uzupełnienia materiału dowodowego, ponownie do akt sprawy przedłożył dokumenty oraz wniósł o przyspieszenie postępowania.
Decyzją z 4 VIII 2023 r. wojewoda udzielił skarżącemu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.
Mając powyższe okoliczności na względzie w skardze zażądano: kontroli przewlekłości, stwierdzenia rażącego naruszenia prawa, zobowiązania wojewody do wydania decyzji w terminie 14 dni, przyznania sumy pieniężnej w wysokości 2 500 zł oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę wojewoda wniósł o jej oddalenie, wskazując, że terminy załatwienia sprawy zostały zawieszone na mocy ustawy pomocowej. Podniesiono także, że w sprawie nie wystąpiły podstawy do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Podstawą prawną skargi jest art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.) - dalej jako "ppsa", z którego wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania kończącego się wydaniem decyzji administracyjnej.
W okolicznościach niniejszej sprawy należało jednak uwzględnić obowiązujące od dnia 24 II 2022 r. przepisy ustawy pomocowej. Postępowanie administracyjne zostało bowiem wszczęte w dniu 30 VI 2022 r., tj. w dniu wpływu wniosku do wojewody, a więc w okresie obowiązywania powołanej ustawy.
Jak wynika z art. 100c ust. 1 i art. 100d ust. 1 ustawy pomocowej, w okresie do dnia 4 III 2024 r. bieg terminów na załatwienie spraw dotyczących: 1) udzielenia cudzoziemcowi: a) zezwolenia na pobyt czasowy, b) zezwolenia na pobyt stały, c) zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, 2) zmiany: a) zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, b) zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, 3) cofnięcia cudzoziemcowi: a) zezwolenia na pobyt czasowy, b) zezwolenia na pobyt stały, c) zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej - w postępowaniach prowadzonych przez wojewodę nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.
Zarazem zgodnie z art. 100c ust. 4 i art. 100d ust. 4 ustawy pomocowej, zaprzestanie czynności przez organ prowadzący postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1 (a więc m.in. w sprawach zezwoleń na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej), lub ich dokonywanie z opóźnieniem, w okresie, o którym mowa w ust. 1 (a więc do dnia 4 III 2024 r.), nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki.
Okoliczność złożenia wniosku o udzielnie zezwolenia w czasie zawieszenia terminów dla załatwienia tych spraw, wyklucza możliwość stwierdzenia bezczynności czy przewlekłości organu. Skoro bowiem nie biegnie ustawowy termin załatwienia sprawy, nie sposób uznać, że w sprawie doszło do przewlekłego prowadzenia sprawy lub bezczynności (podobnie WSA we Wrocławiu w wyroku z 16 III 2023 r., II SAB/Wr 1466/22, publ. CBOSA).
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w związku z przewidzianym w ustawie pomocowej zawieszeniem biegu terminów załatwienia sprawy z wniosku skarżącego oraz zakazem wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki, skargę należało oddalić w całości na zasadzie art. 151 ppsa.
Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 ppsa.