Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 24 stycznia 2024 r., sygn. akt IV SAB/Wr 342/23

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 12 grudnia 2023 r. D. K. (dalej: Wnioskodawca, Strona, Skarżący) zwrócił się do Wójta Gminy Rudna (dalej: organ) o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:

1. 1. Zakres obowiązków dla stanowiska Główny specjalista w referacie ds. Gospodarki Nieruchomościami, Przestrzennej i Spraw Komunalnych
2. 2. Nawiązując do pisma znak: SNP.7234.33.2023 z dnia 27 marca 2023 roku, podpisanego przez Sekretarza Gminy Rudna, w którym stwierdzono: "Podczas objazdu dróg w dniu 22 marca 2023 r. stwierdzono, iż z posesji nr [...] przy "uiicy [...]" na działce o numerze ewidencyjnym [...], obręb R., rynnami odprowadzana jest woda deszczowa bezpośrednio na pas drogowy tj. na chodnik i jezdnię drogi"
3. a) Jaki pracownik dokonał objazdu dróg w dniu 22 marca 2023 roku?
4. b) Objazd dróg w dniu 22 marca 2023 roku dotyczył jakich konkretnie ulic i miejscowości?
5. c) Ile nieprawidłowości we wskazanym zakresie stwierdzono, tj. z ilu konkretnie posesji odprowadzona jest rynnami woda deszczowa bezpośrednio na chodnik i jezdnię?
6. d) Do ilu konkretnie mieszkańców wysłano stosowne pisma, wezwania, zawiadomienia?
7. e) W przedmiotowym piśmie użyto określenia "stwierdzono" I dalej "rynnami odprowadzana jest woda deszczowa" (słownik PWN stwierdzić - przekonać się o czymś, uznać coś za pewne, powiedzieć coś stanowczo 1 z przekonaniem), zatem czy rzekoma dokumentacja fotograficzna potwierdza fakt odprowadzania wody deszczowej, czy są to tylko domysły pracownika samorządowego? Wnoszę o udostępnienie dokumentu wytworzonego, tj. zdjęcia potwierdzającego rzekome odprowadzenia wody deszczowej na chodnik i jezdnię,
8. f) Kopii dokumentu wytworzonego w sprawie, tj. protokołu lub notatki służbowej z objazdu dróg z dnia 22 marca 2023 roku.

Strona wniosła o przesłanie żądanej informacji publicznej na poddany adres e-mail.

Organ pismem z dnia 26 kwietnia 2023 r. w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 12 kwietnia 2023 r. poinformował Wnioskodawcę, że:

Ad 1. Do zakresu obowiązków pracownika zatrudnionego na stanowisku Głównego Specjalisty w Referacie Gospodarki Nieruchomościami, Przestrzennej i Spraw Komunalnych należy wykonywanie zadań własnych i zleconych gminie określonych w porozumieniach i ustawach, w tym w ustawie: 1) samorządzie gminnym, 2) o pracownikach samorządowych, 3) Kodeks postępowania administracyjnego, 4) o drogach publicznych, 5) Prawo budowlane, 6) o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, 7) prawo o ruchu drogowym, 8) rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach, 9) prawo energetyczne, 10) Prawo zamówień publicznych, 11) prowadzenie spraw związanych z utrzymaniem we właściwym stanie dróg gminnych, chodników i pasów drogowych w okresie letnim i zimowym a w szczególności: przygotowywanie dokumentacji przetargowej, rozliczanie i bieżąca kontrola umowy na zimowe/letnie utrzymanie dróg, chodników, publicznych placów na terenie gminy bezpośrednio administrowanych przez Gminę Rudna, prowadzenie kontroli oraz przeglądu technicznego dróg gminnych, przygotowanie zleceń, umów na remont, naprawę placów, ciągów pieszych i dróg gminnych, prowadzenie i aktualizowanie ewidencji dróg gminnych, 12) prowadzenie spraw związanych z wydawaniem zgody na zajęcie drogi lub pasa drogowego dróg gminnych w szczególności: przygotowywanie uzgodnień dokumentacji technicznych w zakresie kolizji z drogami gminnymi, przygotowywanie projektów decyzji w zakresie zajęcia pasa drogowego oraz umieszczenie w pasie drogowym w terenie zabudowanym/niezabudowanym urządzeń infrastruktury technicznej, przygotowanie protokołów i udział w przekazywaniu i odbiorach pasa drogowego, 13) prowadzenie spraw z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz utrzymania oznakowania pionowego i poziomego na drogach gminnych w szczególności: przygotowywanie uzgodnień, opinii w zakresie organizacji ruchu, przygotowywanie wniosków o zmianę organizacji ruchu na drogach gminnych w uzgodnieniu ze Starostwem Powiatowym, prowadzenie i aktualizacja ewidencji oznakowania pionowego i poziomego dróg gminnych, 14) przygotowywanie sprawozdań z zakresu badań statystyki publicznej GUS oraz innych sprawozdań branżowych w zakresie prowadzonych spraw, 15) przygotowywanie projektów i sprawozdań dotyczących budżetu gminy w części dotyczącej prowadzonych spraw, 16) prowadzenie dokumentacji planistycznej przeznaczenia gruntów na trenie gminy, 17) przygotowywanie bieżących informacji z realizacji zleconych prac, 18) prowadzenie korespondencji z zakresu powierzonych zadań, 19) przygotowywanie projektów odpowiedzi na interpelacje w części działania referatu i powierzonych spraw wykonywanie innych poleceń przełożonych, wynikających z bieżących potrzeb Urzędu.

Ad. 2 Zadane pytania w przedmiotowej sprawie nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Strona pismem z dnia 26 kwietnia 2023 r. wezwała organ do udostępnienia żądanej informacji publicznych w zakresie punktu 2 wniosku z dnia 12 kwietnia 2023r. lub wydania stosownej decyzji.

Organ pismem z dnia 26 maja 2023 r. poinformował Wnioskodawcę, że podtrzymuje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 26 kwietnia 2023 r.

Skarżący w 16 sierpnia 2023 r. za pośrednictwem organu złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie punktu 2 jego wniosku z dnia 12 kwietnia 2023 r. zarzucając naruszenie:

1. 1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: MPPOIP) w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,
2. 2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez jego niezastosowanie, skutkujące nieudostępnieniem informacji podlegającej udostępnieniu lub wydaniem decyzji administracyjnej odmownej, a tym samym pozbawienie obywatela możliwości prawidłowej realizacji prawa do informacji,
3. 3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej (dalej jako: UDIP) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie,
4. 4) art. 16 ust. 1 w zw. z art. 13 UDIP, w zakresie w jakim z przepisów tych wynika, że podmiot zobowiązany jest w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji, poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu na rozpatrzenie wniosku lub wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji, poprzez ich niezastosowanie, skutkujące brakiem wydania decyzji administracyjnej zawierającej odmowę udostępnienia informacji w określonym ustawowo terminie.

W związku z powyższym wniósł o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 12 kwietnia 2023 r. niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku, stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności oraz o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ niewątpliwie jest podmiotem ustawowo zobowiązanym do udostepnienia informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 UDIP. Natomiast żądane informacje stanowią przedmiot konstytucyjnych uprawnień Strony jako dane o działalności organów władzy publicznej. W opinii Skarżącego objęte wnioskiem informacje dotyczą mienia/funkcjonowania jednostki samorządu terytorialnego i mieszczą się tym samym w zakresie art. 6 UDIP. Dalej Strona wskazała na konstytucyjne i międzynarodowe umocowanie prawa dostępu do informacji publicznej. W przedmiotowej sprawie organ nie podjął w ustawowym terminie 14 dni odpowiednich czynności, tj. nie udostępnił przedmiotowej informacji w formie czynności materialno-technicznej, nie wydał decyzji o odmowie jej udzielenia lub o umorzeniu postępowania, nie poinformował Skarżącego, że nie jest w posiadaniu przedmiotowej informacji publicznej oraz nie wykazał, że z uwagi na czasochłonny charakter realizacji wniosku, uzasadnione byłoby przedłużenie przewidzianego terminu.

Bezpodstawne uznanie objętej wnioskiem informacji jako informacji nieposiadającej przymiotu informacji publiczne prowadziło w istocie do faktycznego braku jej udostępnienia w trybie, który nie został przewidziany przez przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznych, przy jednoczesnym braku wydania decyzji o odmowie jej udostępnienia. Wydane w sprawie pismo nie stanowi jednak o ograniczeniu prawa do informacji, a o tym, że przedmiotem wniosku nie jest informacja publiczna; nie spełnia także wymogów art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Tym samym nie sposób uznać, aby wniosek został w ramach niniejszej sprawy prawidłowo rozpatrzony. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że organ nie udostępnił objętej wnioskiem informacji, przy jednoczesnym braku wydania decyzji o odmowie jej udostępnienia, co za tym idzie, pozostaje on w bezczynności. W związku z powyższym przedmiotem złożonego przez Skarżącego wniosku było udostępnienie informacji publicznej. Z powodu nieudostępnienia tych informacji zgodnie z wnioskiem organ pozostaje w bezczynności, co sprawia, że niniejsza skarga jest zasadna i konieczna.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Po przytoczeniu okoliczności faktycznych sprawy organ wskazał, że udzielił Wnioskodawcy odpowiedzi, iż informacje w zakresie punktu 2 nie stanowią informacji publicznej. Zatem nie sposób uznać, by organ pozostawał w bezczynności. Podkreślił organ, że w niniejszej sprawie istotny jest fakt, że Wnioskodawca w swoim wniosku nie kierował się troską o sprawy publiczne, co znalazło wprost wyraz w treści tego pisma - interwencja urzędników dotyczyła bowiem posesji należącej do Wnioskodawcy. Celem wnioskodawcy było uzyskanie informacji w związku z potencjalnym naruszeniem przepisów dot. ochrony środowiska przez Wnioskodawcę. Nie może zatem ulegać wątpliwości, że wnioskodawca w ten sposób wykazuje swój subiektywny interes w udostępnieniu informacji. Tymczasem ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być podstawą do otrzymania informacji we własnej sprawie.

Ponadto organ wskazał, że Wnioskodawca nadużywa prawa dostępu do informacji publicznej. W toku 2022 r. skierował bowiem do Urzędu Gminy Rudna 123 pism, w tym kilkadziesiąt stanowiących wnioski o dostęp do informacji publicznej, natomiast w 2023 r. już 25 pism. Żądania skierowane przez Wnioskodawcę miały w przeważającej mierze na celu wyłącznie uzyskanie informacji służącej indywidualnemu jego interesowi. Wnioski te w przeważającej mierze dotyczą bądź informacji, które są bezsporne i powszechnie w gminie znane, bądź których treść można odnaleźć na stronach internetowych Gminy Rudna, w tym w biuletynie informacji publicznej. Bezsprzecznie zatem Wnioskodawca inicjuje szereg postępowań w celu zupełnie innym, aniżeli ochrony swoich praw - jedynie po to, by absorbować zarówno organ, jaki Sąd (siły i środki, w tym środki osobowe), co nie może znajdować ochrony prawnej. Działanie Wnioskodawcy ma na celu zaburzyć sprawność funkcjonowania aparatu Wójta Gminy Rudna, jakim jest Urząd Gminy Rudna i ma na celu bezpodstawnie podważać zaufanie mieszkańców do transparentności organów gminy.

Powyższe wskazuje, iż celem wnioskującego o dostęp do informacji publicznej są inne motywy niż troska o dobro publiczne, a udostępnienie informacji nie przysłuży się usprawnieniu realizacji zadania publicznego. Wnioskodawca próbuje korzystać z tego, że wystarczy stwierdzenie (subiektywna ocena), że dana informacja ma charakter informacji publicznej i taka sytuacja sama przez się uzasadnia obowiązek udzielania informacji każdemu podmiotowi, który się o to zwróci. Ten stan rzeczy powoduje, że w przypadku Wnioskodawcy bezsprzecznie dochodzi do nadużywania prawa do informacji do realizacji celów, które nie wynikają ani z Konstytucji Rzeczypospolitej Polski, a nie z ustawy o dostępie do informacji publicznej, oraz celów które są trudne do pogodzenia z założeniami całego systemu prawa składającego się z leżących u jego fundamentów wartości i zasad aksjologicznych.

W replice do odpowiedzi na skargę Skarżący podtrzymał swoje stanowisko w sprawie oraz odniósł się do zarzutów wysuniętych przez organ (k: 48 akt sprawy sądowej).

Pismem z dnia 18 grudnia 2023 r. organ przesłał pismo z dnia 27 marca 2023r., na które wskazywał Skarżący we wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia 12 kwietnia 2023 r. (k: 65-66 akt sprawy sądowej).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje

Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym, w składzie trzech sędziów, stosownie do art. 119 pkt 4 oraz art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej: p.p.s.a.), jako że jej przedmiotem jest bezczynność organu.

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez nie nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w sytuacji, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie i mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.

Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji publicznej sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga ta ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienie sprawy.

W analizowanej sprawie Strona domagała się udostępnienia informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 2176, dalej u.d.i.p.). Ustawa ta reguluje zakres podmiotowy, przedmiotowy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek (art. 10 u.d.i.p.).

W przypadku skierowania pisemnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej podmiot, do którego wniosek taki został skierowany, może dokonać następujących działań: udostępnić informację publiczną, gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udostępnienia w formie czynności materialno-technicznej; poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach u.d.i.p., gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej, lub też wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udostępnienie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), bądź też poinformować stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udostępnienia informacji niż ten, w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); odmówić udostępnienia informacji lub umorzyć postępowanie, w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 stosownie do treści art. 16 u.d.i.p., czego dokonuje w formie decyzji administracyjnej; może również odmówić w drodze decyzji udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art.

1. 3. Przy czym działań tych należy dokonać w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkami wynikającymi z omawianej ustawy (art. 13 u.d.i.p.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, iż dla prawidłowego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej niezbędne jest uprzednie przesądzenie, czy żądana informacja jest w ogóle informacją publiczną, a adresat wniosku należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielenia takiej informacji (por. wyrok NSA z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2685/17, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazuje się, że to na organie ciąży obowiązek prawidłowego zakwalifikowania wniosku i rozpoznania go we właściwym trybie.

Sąd bada jedynie, czy zachowanie adresata wniosku może być uznane za jego załatwienie – poprzez udostępnienie całości wnioskowanej informacji, poprzez powiadomienie pismem, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, względnie poprzez udzielenie odpowiedzi o braku posiadania żądanej informacji z podaniem tego przyczyny. W przypadku, gdy zachowanie adresata wniosku odpowiada któremuś z rodzajów wymienionych zachowań, skarga podlega oddaleniu. W przypadku odpowiedzi negatywnej – sąd zobowiązuje adresata wniosku do jego załatwienia, nie wskazując w jaki sposób ma to zostać dokonane (wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. akt I OSK 1111/18).

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że Wójt Gminy Rudna – jako podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – zobowiązany jest do udostępniania informacji publicznych, będących w jego posiadaniu. Wójt jako organ wykonawczy gminy wykonuje bowiem zadania publiczne oraz dysponuje majątkiem publicznym.

Spór między stronami dotyczy oceny tego, czy żądane w punkcie 2 wniosku z dnia 12 kwietnia 2023 r. informacje mieszczą się w przedmiocie uregulowanym ustawą o dostępie do informacji publicznej, a w konsekwencji oceny prawidłowości zastosowanej przez organ prawnej formy działania. Odpowiadając na wniosek Skarżącego organ stwierdził, że żądana informacja w zakresie punktu 2 nie stanowi informacji publicznej.

W ocenie Sądu organ zasadnie uznał, że żądane przez Wnioskodawcę informacje w zakresie punktu 2 wniosku z dnia 12 kwietnia 2023 r. nie mają charakteru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Treść tego wniosku w zakresie pytania nr 2 w powiązaniu z treścią pisma z dnia 27 marca 2023 r. do którego odwołuje się Wnioskodawca w pytaniu nr 2 wniosku wskazuje, że żądane informacje nie są informacjami publicznymi udostępnianymi w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Przepis art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Informacją publiczną jest zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Ponadto jak podaje się w literaturze, sprawą publiczną jest działalność zarówno organów władzy publicznej, organów samorządu gospodarczego i zawodowego oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym. Sprawami publicznymi nie są jednak konkretne indywidualne sprawy danej osoby, zwłaszcza o charakterze prywatnym (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, "Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz praktyczny" LexisNexis 2008 r., s. 15).

Zatem w niniejszej sprawie istotny jest fakt, że Wnioskodawca zwracając się do organu o udostępnienie informacji wskazanych w punkcie 2 wniosku z dnia 12 kwietnia 2023 r., nie kierował się troską o sprawy publiczne, co znalazło wprost wyraz w treści tego pisma. Interwencja urzędników dotyczyła bowiem posesji należącej do Wnioskodawcy. Nie może zatem ulegać wątpliwości, że Wnioskodawca w ten sposób wykazuje swój subiektywny interes. Tymczasem u.d.i.p. nie może być podstawą do otrzymania informacji we własnej sprawie. Stosownie bowiem do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. jedynie informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Określenia istoty pojęcia "sprawa publiczna" powinno się dokonywać na podstawie kryterium interesu ogólnego i jednostkowego. Sprawami publicznymi nie będą zatem konkretne i indywidualne sprawy określonej osoby lub podmiotu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że pisma składane w indywidualnych sprawach, przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej.

Ich przedmiotem nie jest problem czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Przedmiotem pisma (wniosku) E. R. z 6 marca 2017 r. jest realizacja lub ochrona indywidualnych interesów osoby, która pismo to składa. Wobec tego pismo takie nie dotyczy sprawy publicznej, a żądane w nim informacje nie powinny być udostępniane w trybie u.d.i.p. Nie można bowiem przy pomocy u.d.i.p. starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być nadużywana i wykorzystywana w czysto prywatnych sprawach. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny a nie subiektywny. Skoro zatem treść wniosku w zakresie pytania 2 wprost odnosi się informacji dotyczących indywidualnej sprawy osoby składającej wniosek o udostępnienie informacji publicznej, nie zaś do istotnej kontroli społeczeństwa nad organami władzy publicznej i podmiotami wykonującymi zadania publiczne, to w ocenie Sądu organ zasadnie uznał, że Skarżący w zakresie pytania 2 nie domagał się informacji publicznej w przytoczonym wyżej rozumieniu.

Tym samym nie sposób zarzucić organowi bezczynności, gdyż w prawem przewidzianym terminie poinformował Wnioskodawcę, że żądane informacje w zakresie punku 2 wniosku z dnia 12 kwietnia 2023 r. nie stanowią informacji publicznej.

Dlatego też skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.