Uzasadnienie
Uzasadnienie:
J. N. (dalej: strona skarżąca) zastępowany przez adwokata z wyboru, pismem z dnia 25 lipca 2021r. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy C. w sprawie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na uprawę konopii włóknistych.
Wobec braku odpowiedzi zawodowego pełnomocnika na skutecznie doręczone mu w dniu 30 września 2021 r. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, w wykonaniu zarządzenia z dnia 24 listopada 2021 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi oraz złożenie dowodu, wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie w sprawie bezczynności tego organu – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą wezwanie Sądu, w wyniku dwukrotnego awizowania w dniach 5 i 13 stycznia 2022 r. pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 19 stycznia 2022 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie podpisał skargi i nie przedstawił dowodu wniesienia ponaglenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3), a nadto jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wobec pozostawiania w aktach sprawy przesyłki zawierającej skierowane do strony skarżącej wezwanie do podpisania skargi, ze skutkiem doręczenia na dzień 19 stycznia 2022 r., siedmiodniowy termin na uzupełnienie wskazanego w wezwaniu braku formalnego skargi upłynął stronie bezskutecznie z dniem 26 stycznia 2022 r. bowiem skarżący nie podpisał skargi. Skardze nie można więc było nadać dalszego biegu na skutek niezachowania warunków formalnych.
Ponadto, przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2).Środkiem zaskarżenia w przypadku bezczynności organu administracji publicznej jest ponaglenie wniesione w trybie art. 37 § 1 Kpa. Przepis ten stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się (ust. 3): 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji jest więc uprzednie, tj. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie ponaglenia. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od zajętego w tym przedmiocie stanowiska organu wyższego stopnia. Złożenie ponaglenia wywiera skutek wyczerpania środków zaskarżenia i umożliwia stronie skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał aby skierował do właściwego Samorządowego Kolegium Odwoławczego (art. 17 pkt 2 Kpa), ponaglenie w trybie art. 37 § 1 Kpa, co skutkowało przyjęciem, że nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Tymczasem okoliczność niewyczerpania środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu administracyjnym uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. Odrzucenie skargi nie zamyka przy tym skarżącemu drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracji publicznej po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 § 1 Kpa. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, i pkt 6 p.p.s.a.