Uzasadnienie
Pismem z 8 grudnia 2015 r. G. S. (dalej skarżący) wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta J. (dalej organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na jego wniosek z dnia 18 maja 2015 r. skierowany do tego organu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 4 (ze względu na negatywną przesłankę procesową zawisłości sporu)
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy. Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona.
Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Go 6/13 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga strony na bezczynność Burmistrza Miasta J. (dalej organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na jego wniosek z dnia 18 maja 2015 r. Postępowanie w sprawie ze skargi tej samej strony na bezczynność tego samego organu w przedmiocie rozpatrzenia tego samego wniosku z dnia 18 maja 2015 r. zostało już wcześniej wszczęte pod sygn. akt IV SAB/Wr 236/15.
W dniu 13 stycznia 2015 r. po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym wyrokiem z tego samego dnia oddalono skargę w całości. zostało postanowieniem z dnia 25 września 2015 r. odrzucającym skargę. Z powyższego wynika, że w istocie skarżący wniósł dwie skargi o tożsamej treści, z których pierwsza została już osądzona ale wyrok wydany w tej sprawie nie posiada waloru prawomocności (lis pendens) w sprawie sygn. akt IV SAB/Wr 236/15, zatem postępowanie w rozpoznawanej sprawie należy uznać za niedopuszczalne. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji