Uzasadnienie
W niniejszej sprawie skarżąca wniosła do Rektora Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. o przyznanie stypendium za wyniki w nauce. Wobec bezczynności Rektora w tym względzie skarżąca wniosła następnie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Pismem z dnia 24 września 2007 r. skarżąca natomiast wniosła o zawieszenie postępowania w sprawie, ponieważ dnia 19 września 2007 r. otrzymała decyzję Rektora Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. z dnia [...] przyznającą jej stypendium za wyniki w nauce w roku akademickim 2006/2007. Kopię tej decyzji dołączyła do akt sprawy.
Z kolei pismem z dnia 4 października 2007 r. Sąd wezwał skarżącą o sprecyzowanie, czy istotnie wnosi o umorzenie postępowania wobec otrzymania stypendium, czy też o zawieszenie postępowania, a jeśli tak, na jakiej podstawie prawnej.
W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca pismem z dnia 16 października 2007 r. podała, że wnosi o umorzenie postępowania, ponieważ powyższą decyzją Rektora Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. przyznano jej stypendium.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Nie budzi wątpliwości, że skarżąca cofnęła swoją skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Z przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. wynika, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z treści art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. zaś wynika, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W omawianej sprawie brak jest podstaw do uznania, iż skargi w powyższej sprawie nie można było skutecznie cofnąć, w szczególności nie zmierza ona do obejścia prawa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 §1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.