Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 stycznia 2023 r. M. Ł. (dalej: Strona, Skarżąca) – zastępowana przez ojca D. Ł. – wniosła skargę na bezczynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków miasta Szklarska Poręba. W uzasadnieniu Strona wskazała, że pomimo uchylenia wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 14 czerwca 2022 r. decyzji organu I i II instancji i złożenia ponaglenia przez inną stronę postępowania, sprawa do chwili obecnej nie została załatwiona. Do skargi dołączono kopię ponaglenia z dnia 27 października 2022 r., złożonego przez H. Ł. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie, z którego wynika że inicjatorem i stroną tego postępowania jest H. Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 – 5a.
Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto art. 50 § 2 p.p.s.a. stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Treść art. 50 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że o statusie strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne uprawnienie lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Wobec tego, skarga na bezczynność organu przysługuje tylko temu, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone tą bezczynnością. Dla uwzględnienia takiej skargi konieczne jest nie tylko istnienie unormowania, z którego wynika obowiązek podjęcia rozstrzygnięcia, ale także wykazanie związku przyczynowego między bezczynnością organu a naruszeniem interesu prawnego, czy uprawnienia skarżącego.
W niniejszej sprawie Skarżąca nie jest stroną postępowania administracyjnego, w związku z którym została wniesiona skarga na bezczynność organu, wobec czego nie można przypisać jej interesu prawnego w złożeniu skargi.
Z akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika, że inicjatorem i stroną postępowania prowadzonego przez Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków jest wyłącznie H. Ł., a nie Skarżąca. To H. Ł. wszczęła postępowanie administracyjne, zwracając się do organu z wnioskiem o uchylenie decyzji ostatecznej, a następnie była adresatem decyzji wydawanych przez organy I i II instancji w toku sprawy. Ponadto wyrok, na który powołuje się Strona w uzasadnieniu skargi, został wydany w wyniku rozpoznania skargi H. Ł., będącej również stroną, która w dniu 27 października 2022 r. złożyła ponaglenie.
Z powyższego wynika, że H. Ł., jako strona prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego, posiadająca interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a., jest wyłącznie uprawniona do wniesienia skargi na bezczynność organu w sprawie. Z kolei Skarżąca M. Ł., nieposiadająca interesu prawnego w złożeniu skargi na bezczynność w niniejszej sprawie, jako że nie była stroną postępowania administracyjnego zainicjowanego przez H. Ł., nie mogła skutecznie wnieść w tej sprawie skargi do sądu administracyjnego.
W konsekwencji stwierdzić trzeba, że skarga M. Ł. ze względu na brak interesu prawnego Skarżącej jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia.
Podstawę orzeczenia o zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi (pkt II sentencji) stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.