Uzasadnienie
L. F. złożył w niniejszej sprawie skargę na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, podpisania kontraktu socjalnego oraz realizacji programu wychodzenia z bezdomności.
W uzasadnieniu skargi podał, że jest osobą bezdomną i bezrobotną. Nie posiada żadnych środków na wynajęcie odpowiedniego mieszkania, jak również na utrzymanie, a organ pomocy społecznej nie podejmuje działań zmierzających do wyjścia przez niego z bezdomności i usamodzielnienia się oraz, że odmawia mu udzielenia pomocy w formie zasiłków celowych. Zarzucił, że organ pomocy społecznej nie przeprowadza wywiadu środowiskowego, nie podjął żadnych czynności zmierzających do podpisania z nim kontraktu socjalnego oraz realizacji programu wychodzenia z bezdomności.
W odpowiedzi na skargę Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej we W. wniósł o jej oddalenie. Podał, że nigdy nie stał na stanowisku odmawiającym skarżącemu wsparcia w postaci pomocy finansowej, czy pracy socjalnej. Wyjaśnił, że przy każdej wizycie skarżącego w Ośrodku Pomocy Społecznej podejmowano próby ustalenia faktycznego miejsca przebywania skarżącego celem przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, co okazało się niemożliwe w związku z rozbieżnościami w oświadczeniach skarżącego co do tej okoliczności. Skarżący bowiem odmawia podania jakiegokolwiek adresu, z którym można by go utożsamić. Podaje jako miejsce swojego pobytu Dworzec Główny we W., której to okoliczności nie potwierdzają Służby Ochrony Kolei, funkcjonariusze Policji, a także patrolujący Dworzec Główny wspólnie ze Strażą Miejską pracownicy socjalni. Organ podniósł dalej okoliczności wskazujące na brak współpracy skarżącego z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, który to brak uniemożliwia podpisanie ze skarżącym indywidualnego programu wychodzenia z bezdomności oraz kontraktu socjalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270z późn. zm.) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie przez L. F. jest bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w zakresie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, podpisania kontraktu socjalnego oraz realizacji programu wychodzenia z bezdomności. Wywiad środowiskowy, kontrakt socjalny, jak również program wychodzenia z bezdomności nie są podejmowane w świetle treści przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej w formie aktów administracyjnych, o jakich mowa w art. 3 § 1 pkt 1- 4 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zważyć należy, że bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
W świetle powyższego uznać należało, że zgłoszona w niniejszej sprawie przez L. F. skarga nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego określonej wyżej powołanymi przepisami prawa skoro nie dotyczy bezczynności organu administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 wyżej wymienionej ustawy.
W tej sytuacji wniesioną w niniejszej sprawie skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) wyżej powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.