Uzasadnienie
Uzasadnienie
J. W. wniósł w niniejszej sprawie skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego we W. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu [...] roku złożył w kancelarii w/w pismo w sprawie wyjaśnienia podstaw faktycznych i prawnych wydania przez Prezesa Sądu Rejonowego dla W. Ś. negatywnej opinii z dnia [...] roku dotyczącej J. W. z dnia [...] roku. Prezes Sądu Okręgowego w piśmie z dnia [...] roku nie odniósł się do zarzutów merytorycznych stawianych przez skarżącego lecz opisał procedurę i tryb rozwiązania stosunku służbowego sędziego. Ponadto w uzasadnieniu skargi J. W. wskazał, że ponownie w dniu [...] roku zwrócił się do Prezesa Sądu Okręgowego we W. o wyjaśnienie sprawy wydania negatywnej opinii w jego sprawie.
Następnie skarżący - J. W. złożył w dniu [...] roku zażalenie do Prezesa Sądu Apelacyjnego na nie załatwienie sprawy bez zbędnej zwłoki. W odpowiedzi na powyższe pismo Prezes Sądu Apelacyjnego podał skarżącemu, że nie stwierdził podstaw do podjęcia czynności nadzorczych, jednakże również nie odniósł się do zarzutów merytorycznych. W skardze J. W. powołał się na art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, twierdząc, że przedmiotem jego skargi są czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące organów sądowych wynikające z powołanych przepisów wskazanej ustawy.
W odpowiedzi na skargę Prezesa Sąd Okręgowy we W. wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu podał, że Sąd administracyjny nie jest
Sygn. akt IVSAB/Wr 38/05 3 właściwy do rozpoznania skargi, gdyż zarzuty skargi związane są ze stosunkiem służbowym sędziego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 89 § 1 i § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z dnia 12 września 2001 roku) żądania, wystąpienia oraz zażalenia w sprawach związanych z pełnionym urzędem sędzia może wnosić tylko w drodze służbowej. W takich sprawach sędzia nie może zwracać się do instytucji i osób postronnych ani podawać tych spraw do wiadomości publicznej. Ponadto § 2 przedmiotowej ustawy stanowi, że w sprawach o roszczenia ze stosunku służbowego sędziemu przysługuje droga sądowa.
Jak wynika z uzasadnienia wyroku SN z dnia 6 stycznia 1999 roku, sędziemu przysługuje droga sądowa, co wynika wprost z art. 45 Konstytucji. Przyjąć jednak należy, iż istniejącą lukę prawną (nieokreślenie w przepisach, jaki sąd jest właściwy) należy wypełnić przez odpowiednie stosowanie przepisów stanowiących, iż w sprawach o roszczenia ze stosunku służbowego sędziemu przysługuje droga sądowa (art. 48 ustawy o SN, art. 89 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku - prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z dnia 12 września 2001 roku). Przez drogę sądową, także w przedmiotowej sprawie, rozumie się drogę przed sądem powszechnym Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem skargi na decyzje administracyjne i inne akty, a nie sprawy o roszczenia- sprawy cywilne. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, to właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd powszechny. Sędzia w stanie czynnym może zatem dochodzić swoich roszczeń przed sądem pracy.
Stosunek pracy tego sędziego ustawy określają jako stosunek służbowy. Wniesiona w niniejszej sprawie przez J. W. skarga na bezczynność Sygn. akt IVSAB/Wr 38/05 4 Prezesa Sądu Okręgowego we W. w świetle wyżej powołanych przepisów prawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Powyższa sprawa nie miała charakteru sprawy administracyjnej, albowiem związana była ona z opinią dotyczącą sposobu wykonywania obowiązku, w związku z tym stanowiła tylko sprawę ze stosunku służbowego.
W tej sytuacji skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr153, poz. 1270 ze zm.), albowiem kognicja Sądu Administracyjnego wynika z art. 3 powyższej ustawy.