Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 lipca 2010 r. Z. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której zarzuciła bezczynność oraz naruszenie prawa przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.. Jednocześnie zażądała w trybie art. 24, art. 25, art. 26 kpa wyłączenia ze sprawy Z. R..
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi wyjaśniając w uzasadnieniu, że organ postanowieniem z dnia [...]sierpnia 2010 r. ([...]) na podstawie art. 65 § 1 kpa, oraz art. 101 i art. 110 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64, poz. 593 ze zm.) przekazał wniosek Z. D. z dnia 3 sierpnia 2010 r. o przyznanie zasiłku stałego, zasiłku okresowego, zasiłku celowego oraz specjalnego zasiłku celowego, Dyrektorowi Ośrodka Pomocy Społecznej we D. celem rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
W powyższej sprawie właściwym do rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia 3 sierpnia 2010 r. o przyznanie zasiłku stałego, zasiłku okresowego, zasiłku celowego oraz specjalnego zasiłku celowego, na podstawie art. 101 i art. 110 ustawy o pomocy społecznej, był Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej we D..
Ponieważ skarga dotyczy bezczynności organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy w zakresie w którym nie był on właściwy i dlatego postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2010 r. przekazał sprawę do właściwego organu, postępowanie w powyższej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Skutkuje to zgodnie z art. 161 § 1 i 2 p.p.s.a. umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego.
Odnosząc się do wniosku skarżącej o wyłączenie ze sprawy Z. R. – Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wskazać należy, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania wniosków o wyłączenie pracowników organów administracji publicznej czy organu administracji publicznej.
Z tych też względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.