Uzasadnienie
W dniu 22 grudnia 2014 r. Z. R. dalej: skarżący, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie weryfikacji decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy przyznania zasiłku okresowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Wskazany w powołanym przepisie "stan sprawy w toku" – określany tradycyjnie mianem zawisłości sprawy (lis pendens) – stanowiący przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sam akt administracyjny, trwa od chwili wniesienia skargi aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (tj. do czasu uprawomocnienia się wyroku albo postanowienia).
Warunkiem wystąpienia stanu sprawy w toku jest tożsamość danej sprawy sądowoadministracyjnej ze sprawą sądowoadministracyjną wcześniej wszczętą. O tożsamości spraw sądowoadministracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje pomiędzy nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy stron postępowania; tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczny jest przedmiot zaskarżenia.
W związku z powyższym, w świetle art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w szczególności niedopuszczalne jest skuteczne wniesienie przez ten sam podmiot kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny.
Mając powyższe na względzie należy uznać, iż w wyniku wniesienia przez skarżącego skargi w dniu 11 lipca 2014 r. (sygn. akt IV SAB/Wr 201/14) powstał stan sprawy w toku, co oznacza, iż kolejna skarga, wniesiona przez skarżącego w dniu 22 grudnia 2014 r. (sygn. akt IV SAB/Wr 46/15) była już niedopuszczalna.
Pomiędzy obu wskazanymi sprawami zawisłymi przed tutejszym Sądem, zachodzi bowiem zarówno tożsamość podmiotowa (ich stronami są Z. R. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. jak również tożsamość przedmiotowa (obie skargi mają za przedmiot bezczynność dotyczącą "weryfikacji" tego samego orzeczenia).
Ponieważ skarga z dnia 22 grudnia 2014 r. została wniesiona po złożeniu przez skarżącego skargi z dnia 11 lipca 2014 r. a więc już w toku postępowania wszczętego na skutek jej wniesienia, pierwszą z wymienionych skarg należało odrzucić, jako później wniesioną. Należy przy tym wskazać, że druga z wymienionych skarg jako niedopuszczalna, została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 201/14. Postanowienie to nie uzyskało jeszcze waloru prawomocności.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.