Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 września 2021 r. (data wpływu do organu: 22 września 2021r.) V. T. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo jej analiza pod kątem dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy.
Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy. Natomiast druga zasada,res iudicata stanowi, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, a tym samym nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (zob. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Go 6/13 - dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA).
Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem skargi strony jest bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, złożonego przez stronę w dniu 30 listopada 2020 r.
Z urzędu Sądowi wiadomo, że postępowanie w sprawie ze skargi tej samej strony, w przedmiocie bezczynności tego samego organu w rozpatrywaniu tego samego wniosku, zostało już wcześniej wszczęte skargą z dnia 24 czerwca 2021 r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarejestrowaną pierwotnie pod sygn.. III SAB/Wr 2453/21, a obecnie pod sygn. akt IV SAB/Wr 1103/21. Postępowanie sądowoadministracyjne w powyższej sprawie nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone.
Z powyższego wynika, że skarżący wniósł w istocie dwie skargi, z których pierwsza zawisła przed tutejszym Sądem pod sygn. akt IV SAB/Wr 1103/21, a zatem postępowanie w rozpoznawanej sprawie należy uznać za niedopuszczalne.
Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia