Uzasadnienie
W dniu 31 grudnia 2008 r. do Komendanta Powiatowego Policji w L. skarżący M. S. wniósł o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego, za lata 2006 - 2008.
Pismem z dnia 30 stycznia 2009 r. Komendant Powiatowy Policji w L. odpowiadając na powyższy wniosek stwierdził, iż w obecnym stanie prawnym skarżący - jako emerytowany funkcjonariusz Policji, nie ma możliwości uzyskania tego rodzaju świadczenia.
Pismem z dnia 11 lutego 2009 r. M. Smyczek wezwał Komendanta Powiatowego Policji w L. do wydania "prawem przewidzianej decyzji", a w odpowiedzi uzyskał informację, iż sprawa - ze względu na jej zawiły charakter, zostanie załatwiona do 4 kwietnia 2009 r.
Na pismo informujące o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy skarżący wniósł zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. Pismem z dnia 15 kwietnia 2009 r. Komendant Wojewódzki Policji we W. uznał zasadność postanowienia o przedłużeniu czasu trwania postępowania i jednocześnie wskazał, że skarżący otrzymał decyzję w innej sprawie, w której wniósł o przyznanie równoważnika za rok 2009.
W związku z tym w dniu 23 kwietnia 2009 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego i Komendanta Wojewódzkiego Policji zarzucając, iż od 31 grudnia 2008 r. oczekuje bezskutecznie na decyzję (sprawa bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. została oznaczona sygn. akt IV SAB/Wr 35/09 - dod. Sądu). Skargę tę Wojewódzki Sąd Administracyjny przekazał adresatowi.
W dniu 25 czerwca 2009 r. Komendant Powiatowy Policji w L. wydał decyzję nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za lata 2006-2008.
Na rozprawie przed Sądem skarżący oświadczył, iż od tej decyzji wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., który decyzją z dnia [...] nr [...] decyzję tę uchylił i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W świetle tych okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego.
Postępowanie to bowiem, w przypadku gdy strona postępowania kwestionuje bezczynność organu administracyjnego a organ ten sam zniósł bezczynność podejmując stosowną czynność, staje się zbędne. Rola sądu administracyjnego sprowadzałaby się w takiej sytuacji jedynie do zobowiązania organu administracyjnego do podjęcia takiej czynności bez wskazywania sposobu zakończenia postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153. poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji postanowienia.