Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 8 marca 2024 r., sygn. akt IV SAB/Wr 506/23

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 8 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi V. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu w przedmiocie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Uzasadnienie:

Pismem z dnia 14 listopada 2023 r., wniesionym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, V. M. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu (dalej: organ) w przedmiocie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego

W wykonaniu zarządzenia z dnia 19 stycznia 2024 r., pismem z dnia 31 stycznia 2024 r. Sąd wezwał skarżącego do złożenia kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego wniesienia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej na jej adres do doręczeń elektronicznych w dniu 1 lutego 2024 r.

Wskazany wyżej brak formalny skargi nie został uzupełniony w zakreślonym skarżącemu 7-dniowym terminie.

W dniu 1 lutego 2024 r. skarżący, pismem datowanym na ten sam dzień, złożył wniosek "o wycofanie skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).

W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), to znaczy złożyła stosowne ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20, wyrok NSA z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 973/19 – orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA).

Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, CBOSA).

Jak wynika z akt sprawy, w dniu 1 lutego 2024 r. doręczono stronie skarżącej na jej adres elektroniczny wezwanie Sądu do przedłożenia kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego wniesienia.

Wezwanie zostało opatrzone rygorem odrzucenia skargi w przypadku niewykonania wezwania Sądu w terminie 7 dni od doręczenia wezwania.

Termin na przedłożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie minął bezskutecznie w dniu 8 lutego 2024 r.

W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 2b p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.

Odnosząc się do oświadczenia strony o cofnięciu skargi należy wskazać, że cofnięcie skargi skutkuje umorzeniem postępowania sądowego, gdy takowe zostanie skutecznie wszczęte, co w sprawie nie miało miejsca z uwagi na to, że skarga dotknięta była brakiem formalnym, który nie został uzupełniony.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.