Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 listopada 2023 r. V. V. (dalej: strona, skarżący) wniósł do tutejszego Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2023 r., wezwano stronę do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie kopii ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie wraz z dowodem jego wniesienia oraz podanie numeru PESEL wskazując, że nieusunięcie braków skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 5 stycznia 2024 r.
W piśmie z dnia 15 stycznia 2024 r. (nadanym w tym samym dniu w placówce operatora pocztowego) strona podała swój numer PESEL. Jednocześnie do pisma załączono kserokopię ponaglenia z dnia 13 stycznia 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Wymieniony element pisma stanowi wymóg formalny skargi, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy numer ten znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22; dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków skargi doręczono dorosłemu domownikowi strony w dniu 5 stycznia 2024 r. (piątek), zatem siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 12 stycznia 2024 r. (piątek). Tymczasem skarżący wezwanie wykonał dopiero w dniu 15 stycznia 2024 r., tj. po upływie ustawowego terminu.
W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w pkt I sentencji.
Z kolei mając na uwadze treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącego o obowiązku zwrócenia stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, Sąd orzekł jak w punkcie II sentencji.