Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 23 września 2024 r., sygn. akt IV SAB/Wr 574/24

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Sędzia WSA Katarzyna Radom przewodniczący
Rozpoznanie
w Wydziale IV w dniu 23 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi N. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy Twardogóra w przedmiocie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych

Sentencja

postanawia:

  1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 28 maja 2024 r. N. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy Twardogóra w przedmiocie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych.

Przy piśmie procesowym z dnia 12 sierpnia 2024 r. organ nadesłał kopię decyzji z dnia 30 lipca 2024 r., nr MGOPS.4220.3.2.SUO.2024 w sprawie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi dla małoletniego J. W. oraz kopię pisma strony skarżącej z dnia 5 lipca 2024 r. dotyczącego zrzeczenia się prawa do odwołania od ww. decyzji.

Zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2024 r. Sąd zwrócił się do skarżącej czy w związku z ww. decyzją z dnia 30 lipca 2024 r. – podtrzymuje swoją skargę, czy ewentualnie składa wnioski procesowe w sprawie.

W piśmie z dnia 4 września 2024 r. strona oświadczyła, że wycofuje swoją skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 574/24.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) stanowi, że skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Innymi słowy, cofnięcie skargi przez skarżącego jest co do zasady wiążące dla sądu administracyjnego. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2017 r., sygn. akt I OSK 3/07, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA).

W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, nie zachodziły okoliczności wymienione w art. 60 p.p.s.a., które stanowią przeszkodę skutecznego cofnięcia skargi, zaś oświadczenie skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi – w świetle materiału aktowego niniejszej sprawy - nie nasuwa wątpliwości ani zastrzeżeń. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.