Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 lutego 2018 r. T. W. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta J. G. w sprawie rozpoznania złożonego w dniu 1 października 2016 r. "wniosku o zawarcie umowy o najem lokalu mieszkalnego i odmowy wydania decyzji". Z uzasadnienia wynikało jednak skarżący zarzuca Prezydentowi Miasta J. G. bezczynność w sprawie wydania decyzji o umieszczeniu bądź odmowie umieszczenia go na liście osób uprawnionych do zawarcia umów najmu lokalu socjalnego.
Nadto skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
W odpowiedzi na skargę organ przedstawił okoliczności sprawy objętej skargą. Organ wskazał, iż pierwszy wniosek skarżący złożył w dniu 1 marca 2006 r., który to został negatywnie zaopiniowany, bowiem Sąd Wojewódzki w J. G. Wydział I Cywilny w wyroku rozwodowym z dnia 31 stycznia 1995 r. dokonał podziału majątku wspólnego, własnościowego spółdzielczego lokalu mieszkalnego znajdującego się w J. G. przy ul. [...], na rzecz byłych współmałżonków, a więc w świetle obowiązujących przepisów skarżący był nadal współwłaścicielem ww. mieszkania.
Skarżący złożył w 2016 i 2017 r. do Urzędu Miasta J. G. wnioski dotyczące umieszczenia na wykazie lokali socjalnych i lokali mieszkalnych na dany rok kalendarzowy. Następnie został poinformowany, iż sprawa mieszkaniowa nie może zostać pozytywnie rozpatrzona bowiem z dokumentów które dostarczył wynika, że obecnie nie zamieszkuje na terenie Gminy J. G..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, przy czym zgodnie art. 243 p.p.s.a może być ona przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku.
Jednocześnie stosownie do 247 p.p.s.a, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Zaznaczyć przy tym należy, iż bezzasadność skargi należy łączyć z możliwością jej wniesienia do sądu. Zgodnie z poglądami zaprezentowanymi w orzecznictwie, niedopuszczalność skargi jest oczywistą bezzasadnością w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., a tym samym podstawą do odmowy przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 7 czerwca 2004r., OZ 140/04).
W myśl przepisu art. 52 § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność organu pierwszej instancji, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, jej wniesienie dopuszczalne jest dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy zażalenie (obecnie ponaglenie) do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 k.p.a.), gdyż sprawa umieszczenia na liście przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów gminnych, jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. (patrz. Uchwała NSA z dnia 21 lipca 2008 r. sygn. akt I OPS 4/08, CBOiS).
Z analizy akt sprawy wynika, że skarżący ponaglenia takiego nie złożył, a tym samym nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 247 p.p.s.a, należało orzec jak na wstępie.