Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. S. G. wniósł skargę na bezczynność Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. w przedmiocie niewydania decyzji dotyczącej stwierdzenia nieważności orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w O. nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie niezdolności do zawodowej służby wojskowej.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W myśl art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stanowi ono jeden ze środków zaskarżenia, o jakich mowa w cytowanym przepisie art. 52 §1.
W związku z powyższym, Sąd pismem z dnia [...] r. wezwał skarżącego do oświadczenia się, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wniósł zażalenie do organu wyższego stopnia.
W odpowiedzi skarżący podał, że wymaganego zażalenia nie złożył.
Skarga zatem, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 cytowanej ustawy.
Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że z treści przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. Nr 151, poz. 1594), które obowiązywały w dniu wniesienia skargi przez S. G. wynika, że sprawy należące do właściwości Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w O. od dnia [...] r. zostały "podzielone" między Terenową Wojskową Komisję Lekarską w G. a Terenową Wojskową Komisję Lekarską we W. W związku z tym powstaje zagadnienie, czy Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. byłaby właściwa w sprawie stwierdzenia nieważności wspomnianego orzeczenia.