Uzasadnienie
Pismem z 16 października 2024 r. D. S. (dalej: skarżący) – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W dniu 4 listopada 2024 r. skarżący uiścił również wpis od skargi.
Pismem z 31 stycznia 2025 r. pełnomocnik skarżącego wniósł "o cofnięcie skargi" oraz o zwrot uiszczonego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył:
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi.
Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu (pkt I sentencji). Orzeczenie o kosztach oparto zaś na art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji).