Uzasadnienie
M. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, w której wnosił o zobowiązanie Wójta Gminy C. do przekazania na podstawie art. 133 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego odwołania skarżącego z dnia 28 grudnia 2012 r. od decyzji z dnia 25 listopada 2011 r. Nr GKiI.630.31.1.2011.JS odmawiającej udzielenia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Wójta Gminy C. wniósł o jej oddalenie, jako nieopartej na uzasadnionej podstawie.
Następnie pismem procesowym z dnia 1 lipca 2012 r. skarżący wycofał skargę na bezczynność organu, w związku z otrzymaniem pisma od Wójta Gminy C. z dnia 20 czerwca 2012 r. i wniósł o zwrot wpisu uiszczonego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270)– zwana dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi uzależniona jest od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi, o czym stanowi dalej zdanie 3 art. 60 wskazanej wyżej ustawy procesowej. Z kolei niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącego zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
A zatem, w świetle materiału aktowego badanej sprawy i ujawnionych okoliczności oświadczenie skarżącego, w przedmiocie cofnięcia skargi, nie nasuwa – z tego punktu widzenia – żadnych zastrzeżeń.
W związku z powyższym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, co po myśli art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy obligowało Sąd do umorzenia postępowania, wobec skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego. W konsekwencji, na podstawie przytoczonego przepisu postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Rozstrzygnięcie w punkcie II orzeczenia wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. 1