Uzasadnienie
Postępowanie administracyjne w sprawie zostało wszczęte wnioskiem O. P. (dalej: skarżący) z dnia 1 sierpnia 2023 r. (data wpływu), adresowanym do Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) o wydanie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.
W dniu 28 czerwca 2024 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej z wniosku skarżącego złożonego w dniu 1 sierpnia 2023 r.
Decyzją z dnia 19 lipca 2024 r. nr SOC-PCIII.6153.1.1316.2023.PSM organ udzielił skarżącemu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.
W piśmie z dnia 29 lipca 2024 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 11 września 2024 r., skarżący oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Strona skarżąca jest zatem dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w powołanym wyżej przepisie. Czynność procesową skarżącego - w świetle materiału sprawy - należy uznać za dopuszczalną i skuteczną. Sąd nie stwierdził czynności mających na celu obejście prawa (art. 58 k.c.), które zawierałyby pozór zgodności z prawem. Chodziłoby tu o czynności, których treść nie zawierałaby elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywoływałyby i które byłyby objęte zamiarem strony, naruszałyby zakazy lub nakazy ustawowe.
Sąd stwierdził, że w wyniku cofnięcia skargi oraz umorzenia postępowania w obrocie prawnym nie pozostanie akt dotknięty jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności (chodzi o przyczyny określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. z 2024 r. poz. 572 lub innych przepisach).
Postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem w tej sprawie bezprzedmiotowe. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie sądowe w sprawie, o czym orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia.
Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu, zawarte w pkt II sentencji postanowienia, znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie, z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.