Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 czerwca 2026 r. M. T., działając przez pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem z dnia 7 lipca 2026 r. pełnomocnika Skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia przesyłki pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie skutecznie doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 9 lipca 2026 r. Pismem z dnia 20 lipca 2026 r. (data wpływu do Sądu w dniu 20 lipca 2026 r.) pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek o cofnięcie skargi. Wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy wezwanie o uiszczenie wpisu od skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 9 lipca 2026 r., co poświadcza zwrotne potwierdzenie odbioru pisma (k-17 akt sądowych). Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku upłynął bezskutecznie z dniem 16 lipca 2026 r.
Zatem wobec niewykonania wezwania w terminie skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., co orzeczono w sentencji postanowienia.
Jednocześnie Sąd nie mógł rozpoznać wniosku o cofnięcie skargi, gdyż ten dotyczy jedynie środka skutecznie wniesionego, czyli opłaconego oraz pozbawionego braków formalnych.