Uzasadnienie
W niniejszej sprawie, pismem z dnia 22 czerwca 2011 r., S.G. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie odmowy wytoczenia powództwa o roszczenie alimentacyjne.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a., stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3).
Przy czym, zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 1101/08, Lex nr 552736).
Po myśli art. 110 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 175, poz. 1362 ze zm.) kierownik ośrodka pomocy społecznej może (podkreślenie Sądu) wytaczać na rzecz obywateli powództwa o roszczenia alimentacyjne. W postępowaniu przed sądem stosuje się odpowiednio przepisy o udziale prokuratora w postępowaniu cywilnym.
Możliwość wytoczenia powództwa w sprawie o alimenty przez kierownika ośrodka pomocy społecznej stwarza szanse na zaktywizowanie rodziny niewywiązującej się z obowiązków na rzecz osób najbliższych. Ustawa o pomocy społecznej wymaga zastosowania w postępowaniu o ustalenie alimentów odpowiednich przepisów k.p.c. o udziale prokuratora w postępowaniu cywilnym. Należy przez to rozumieć stosowanie uprawnień procesowych prokuratora do kierownika ośrodka pomocy społecznej. (...) W sprawach dotyczących obowiązku alimentacyjnego orzekają sądy powszechne (I.Sierpowska, Komentarz do art. 110 ustawy o pomocy społecznej, ABC 2009). Kierownik ośrodka pomocy społecznej nie wydaje decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy wytoczenia powództwa w sprawie o alimenty.
Nie ulega zatem wątpliwości, że niniejsza sprawa nie należy do kognicji sądu administracyjnego.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.