Uzasadnienie
P. T. założył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania zażalenia na przewlekłość postępowania w sprawie rejestracji pojazdu.
Skarżący pismami z dnia [...] r. oraz z dnia [...]r. złożył wniosek do Starostwa Powiatowego w Ś. o wszczęcie postępowania administracyjnego w zakresie wydania decyzji o nadanie cechy identyfikacyjnej nadwozia. Stosownymi pismami z dnia [...]r oraz [...]r został wezwany do uzupełnienia brakującej dokumentacji. Wobec nie uzupełnienia wskazanych dokumentów organ I instancji zgodnie z treścią art. 64§2 KPA oba wnioski w przedmiotowej sprawie pozostawił bez rozpoznania ([...]r. i [...]r.) z pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Następnie wnioskodawca pismem z dnia [...]r złożył wniosek o wznowienie postępowania w trybie art. 145§1 pkt 5 KPA, uzasadniając go faktem przebywania skarżącego w areszcie tymczasowym oraz faktem przedłożenia organowi I instancji dokumentu w języku francuskim wraz z jego tłumaczeniem na język polski.
Pismem z dnia [...]r. wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia niezbędnej dokumentacji, tj decyzji administracyjnej z dnia [...]r. wydanej we Francji w sprawie przeznaczenia pojazdu na części lub do remontu wraz z stosownym tłumaczeniem.
W odpowiedzi pismem z dnia [...]r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie w oparciu o art. 98§1 KPA na okres 1 miesiąca z tym uzasadnieniem, że dostarczenie decyzji administracyjnej wydanej we Francji w wyznaczonym terminie jest nierealne.
Starostwo Powiatowe w Ś. pismem z dnia [...]r. poinformowało o braku podstaw prawnych do zawieszenia postępowania.
Jednocześnie pismem opatrzonym ta samą datą Starostwo Powiatowe wniosek strony o wznowienie postępowania, stosownie do treści art. 64§ 2 KPA z uwagi na nie usunięcie wskazanych braków, pozostawił bez rozpoznania.
W dniu [...]r. działając w charakterze pełnomocnika żona wnioskodawcy- A. B.- T. złożyła wniosek o zwrot dokumentów, w tym oryginałów przedłożonych wraz z wnioskami o nadanie cechy identyfikacyjnej nadwozia w samochodzie marki BMW 530.
W odpowiedzi organ I instancji wezwał A. B. – T. do przedłożenia oryginału pełnomocnictwa, bowiem zakres wynikający przedstawionej kserokopii pełnomocnictwa, zdaniem organu nie upoważniał do wydania dokumentów. Wobec nie uzupełnienia braków przedmiotowego wniosku pismem z dnia [...]r. wniosek pozostawiono bez rozpoznania.
Stosownie do pouczenia A. B.- T. pismem z dnia [...]r. wniosła zażalenie na postępowanie Starostwa Powiatowego w Ś. zarzucając organowi przewlekłe załatwienie sprawy, niezarejestrowanie samochodu oraz niewydanie decyzji w sprawie.
Pismem z dnia [...]r. SKO w W. wezwało pełnomocnika strony do określenia którego wniosku o nadanie cechy identyfikacyjnej nadwozia- sprawa dotyczy.
Z kolei Starostwo Powiatowe w Ś. pismem z dnia [...] wezwało pełnomocnika strony do odebrania dokumentów przedstawionych w sprawie, za uprzednim okazaniem prawidłowego umocowania do reprezentowania wnioskodawcy- P. T. W odpowiedzi na wezwanie organu II instancji z dnia [...]r. A. B.- T. piśmie z dnia [...]r. wskazała na przewlekłość postępowania, niezałatwienie sprawy, oraz podkreśliła iż nie jest w stanie wskazać konkretnego wniosku o zarejestrowanie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonując analizy zebranego w sprawie materiału pismem z [...]r. NR [...] uznało za nieuzasadnione, złożone w sprawie zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 KPA) oraz niewydanie decyzji, wobec nie uzupełnienia w zakreślonym terminie braków formalnych podania w szczególności decyzji wydanej we Francji w sprawie przeznaczenia pojazdu na części lub do remontu wraz z stosownym tłumaczeniem oraz wniosku strony o zwrot przedłożonych w sprawie dokumentów.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. ponawiając argumentację zawartą w piśmie z dnia [...]r. wniosło o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 3 §2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) Sąd ten rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej w zakresie określonych form działania administracji publicznej które wyznaczają postanowienia art. 3 §2 pkt 1-4. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w tym zakresie.
Przez bezczynność natomiast należy rozumieć zarówno brak działania ze strony organu administracji jak i odmowę podjęcia czynności, w tym wydania określonego aktu. W rozpoznawanej sprawie sytuacja nie miała miejsca. Organ I instancji prawidłowo wzywał skarżącego w trybie art. 64§2 KPA do usunięcia braków formalnych wniosku o nadanie cechy identyfikacyjnej nadwozia służyło to bowiem usunięciu przeszkód do wydania stosownego rozstrzygnięcia. Wobec ich nie uzupełnienia w każdym przypadku przez wnioskodawcę w zakreślonym przez organ terminie, wnioski w przedmiotowej sprawie każdorazowo pozostawiano bez rozpoznania na podstawie przywołanego art. 64 KPA. Od tych rozstrzygnięć co do zasady strona nie wnosiła przysługujących jej środków zaskarżenia, w konsekwencji czego stały się one prawomocne.
Zgodnie zaś z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, owo pozostawienie bez rozpoznania jest czynnością materialno-techniczną, która nie wymaga wydania decyzji administracyjnej (por Uchwała SN z 8.06.2000r III Zp 11/00, wyrok NSA z 4.01.2000r I SAB 133/99).
W konsekwencji takiego stanu rzeczy rozpoznanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze złożonego przez pełnomocnika strony zażalenia z dnia [...]r. nie może być rozpatrywane w kategoriach bezczynności tego organu. W myśl bowiem regulacji art. 37§1 KPA na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w poprzedzających przepisach stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W określeniu "niezałatwienie sprawy" - nie mieści się natomiast rozpoznanie zażalenia o którym mowa w tym przepisie. Rozpoznanie takiego zażalenia jako szczególnego środka zaskarżenia nie następuje w formie decyzji administracyjnej, ale w drodze czynności nadzorczej,(por. postanowienie NSA z 27.09.2001r. I SAB 177/01) która gdyby nawet została ujęta w formę określonego rozstrzygnięcia przewidzianego przepisami prawa to i tak bezczynność SKO w tym zakresie jak organu nadzoru nie podlegałaby kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W konsekwencji skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na przewlekłość postępowania w przedmiocie rejestracji pojazdu uznać należy za niedopuszczalną.
Ustosunkowując się do żądania skargi w zakresie merytorycznego rozpoznania sprawy rejestracji pojazdu, na marginesie należy również zauważyć, że instytucja skargi na bezczynność organu przewidziana powołanym na wstępie przepisem art. 3 §1 pkt 8 u.p.s.a ma na celu ochronę strony, poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd może orzec jedynie o obowiązku wydania decyzji w przedmiotowej sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.
Mając powyższe na uwadze skargę jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1) powołanej na wstępie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.