Uzasadnienie
Według art. 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Z treści przywołanych wyżej regulacji wprost wynika, iż poczynając od dnia 1 stycznia 2004 r. do tzw. "spraw starych" będzie stosowało się "nowe przepisy" z wyłączeniem obowiązujących do dnia 31 grudnia 2003 r. przepisów o wpisie i innych kosztach sądowych.
Pismem z dnia [...]r. S. G. wniósł skargę na bezczynność Starosty L. w przedmiocie rejestracji samochodu osobowego
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W myśl art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stanowi ono jeden ze środków zaskarżenia, o jakich mowa w cytowanym przepisie art. 52 §1.
W związku z powyższym Sąd pismem z dnia [...] r. wezwał skarżącego do oświadczenia się, czy w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie przez Starostę L. złożył zażalenie do organu wyższego stopnia.
Na wezwanie powyższe skarżący jednakże nie odpowiedział.
Z akt sprawy natomiast nie wynika by środek taki wykorzystał skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu.
Skarga zatem, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.