Uzasadnienie
Skarżący Z. R. zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. (Kolegium) bezczynność "w przedmiocie rozpatrzenia i załatwienia wniosku z dnia 15 lutego 2016 r. (...) o wznowienie postępowania w trybie art. 145 kpa w sprawie zakończonej decyzją (...) Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] stycznia 2016 r. ([...]) przyznającej skarżącemu zasiłek celowy w kwocie 1250 zł na zakup nowej pralki automatycznej, gdyż te wprawdzie dotyczyło stwierdzenia nieważności decyzji lecz stwierdzenia nieważności w celu wznowienia postępowania, więc w petitum zawarty był także wniosek o wznowienie postępowania (...)".
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna. Sąd przy tym w pełni podzielił argumenty przedstawione przez Kolegium poczynając od decyzji z dnia [...] stycznia 2016 r. ([...]). Decyzją tą MOPS przyznał skarżącemu zasiłek celowy w kwocie 1250 zł na zakup nowej pralki automatycznej. W dniu 8 stycznia 2016 r. (następnego dnia po odebraniu orzeczenia) skarżący wniósł o uzupełnienie decyzji na podstawie art. 111 kpa. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2016 r. nr [...] MOPS odmówił uzupełnienia decyzji z dnia 5 stycznia 2016 r. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 lutego 2016 r.
W dniu 2 lutego 2016 r. skarżący wniósł do MOPS o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia 5 stycznia 2016 r.
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2016 r. nr [...] MOPS odmówił wznowienia postępowania w powyższej sprawie. Na to postanowienie skarżący wniósł zażalenie – postępowanie zażaleniowe toczyło się w SKO pod numerem SKO [...].
W dniu 15 lutego 2016 r. skarżący wniósł do MOPS pismo opatrzone taką samą datą, zatytułowane: skarga do SKO we W. o stwierdzenie nieważności decyzji w trybie art. 156 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 kpa. W sprawie zakończonej decyzją MOPS z dnia 5 stycznia 2016 r. (...) skarżący domagał się w nim "stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na rażące naruszenie prawa, gdyż decyzja ta została wydana przez niewłaściwy organ oraz że nastąpiło to z rażącym naruszeniem prawa określonym w art. 39 ust. 1 i ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, bowiem na decyzję miało wpływ przestępstwo administracyjne (...).
Skarżący dodał, że złożył bezpośrednio w organie wniosek o wznowienie postępowania przez MOPS celem wydania nowej decyzji rozstrzygającej o całości istoty sprawy, datą okoliczności będącej podstawą wznowienia jest data 1 lutego 2016 r. tj. data doręczenia postanowienia z dnia 15 stycznia 2016 r., nr [...]".
Pismem z dnia 25 lutego 2016 r. Kolegium wezwało skarżącego do wyjaśnienia charakteru podania z dnia 15 lutego 2016 r. Pytano w szczególności, czy jest ono wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 5 stycznia 2016 r. (...), wnioskiem o wznowienie tego postępowania przez MOPS celem wydania nowej decyzji rozstrzygającej o całości istoty sprawy, czy wnioskiem o uzupełnienie decyzji z dnia 5 stycznia 2016 r. (...).
Na wezwanie to skarżący nie udzielił w pełni jasnej odpowiedzi jakkolwiek stwierdził, że pismem z dnia 15 lutego 2016 r. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji (odpowiedź skarżącego z dnia 15 marca 2016 r.). W związku z tym Kolegium odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Wrocławia z dnia 5 stycznia 2016 r., nr [...] (decyzja Kolegium z dnia 17 marca 2016 r. Nr SKO [...]) szeroko przedstawiając okoliczności sprawy w uzasadnieniu swego orzeczenia.
W świetle tego SKO nie było bezczynne w niniejszej sprawie. Decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2016 r., załatwiająca wniosek skarżącego z dnia 15 lutego 2016 r., została bowiem wydana. Sąd jednocześnie uznał, że relacjonowanie postępowania związanego z decyzją SKO z dnia 17 marca 2016 r. nie ma dla rozważanej sprawy bezczynności znaczenia.
Z tych względów skarga została w całości oddalona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).