Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 stycznia 2020 r. R. S. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w K. (dalej: organ) w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej zarządzenia o odmowie przyjęcia środka odwoławczego z dnia [...] września 2019 r., sygn. akt [...].
W uzasadnieniu skarżący podał, że organ w pouczeniu wskazał błędną podstawę prawną swojego działania, tj. art. 429 i art. 456 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 30 ze zm., dalej k.p.k.).
W związku z tym skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia informacji o stanie sprawy oraz nakazanie przesłania zarządzenia z właściwym pouczeniem, a także zażądał ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, wypłacenia kwoty 20.000,00 złotych oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W odpowiedzi organ wskazał, że sprawa prowadzona pod sygnaturą [...] nie była postępowaniem administracyjnym, lecz postępowaniem karnym prowadzonym w formie postępowania przygotowawczego uregulowanego w k.p.k. Ewentualne zaś zastrzeżenia co do jego sprawności mogą zostać przez skarżącego zrealizowane w drodze skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora bez nieuzasadnionej zwłoki.
W związku z tym, że w powyższej sprawie stronie nie przysługiwała droga sądowoadministracyjna, organ wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne – stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. – obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (tj. sprawy obejmujące – co do zasady – decyzje i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, a także inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjęte poza szeroko rozumianym postępowaniem administracyjnym) lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (tj. sprawy obejmujące indywidulane interpretacje przepisów prawa podatkowego oraz opinie zabezpieczające).
Ponadto sąd administracyjny, na mocy art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., rozpoznaje również skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach obejmujących inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz podjęte w ramach szeroko rozumianego postępowania administracyjnego.
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Rolą sądu administracyjnego jest więc uprzednie zbadanie każdej z wniesionych skarg pod względem jej dopuszczalności. Dopiero stwierdzenie, że dana sprawa podlega kognicji sądów administracyjnych będzie otwierało drogę do merytorycznej oceny kwestionowanego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Odnosząc treść przywołanych przepisów do przedmiotu skargi wniesionej do tutejszego Sądu, który – co wymaga podkreślenia – dotyczy konkretnego postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w K., należy wskazać, że nie mieści się ona w żadnej z wymienionych kategorii bezczynności podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Nie sprawują one bowiem kontroli nad działalnością powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury w zakresie wykonywanych przez nie zadań związanych ze ściganiem przestępstw i staniem na straży praworządności, w szczególności dotyczących prawidłowości sporządzanych przez nie decyzji procesowych.
Poza tym treść skargi, jak trafnie zwraca na to uwagę organ, nakierowana jest na kwestię sprawności toczącego się postępowania przygotowawczego.
W tym zaś zakresie stronie przysługują środki prawne, o których mowa w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 75 ze zm.). Jak jednak wynika z art. 4 ust. 5 tej ustawy, sądem właściwym do rozpoznania tego rodzaju skargi jest sąd przełożony nad sądem, który byłby właściwy rzeczowo do rozpoznania sprawy.
Reasumując powyższe rozważania należało stwierdzić, że skarga wniesiona do tutejszego Sądu podlegała odrzuceniu, albowiem jej przedmiot nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Nie sprawują one bowiem kontroli nad sprawnością postępowań przygotowawczych i prawidłowością wydawanych w ich toku postanowień i zarządzeń o charakterze procesowym.
Mając powyższe na uwadze – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.