Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 czerwca 2024 r. E. N. (dalej: skarżąca), wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem z 19 sierpnia 2024 r. Przewodniczący Wydziału IV wezwał skarżącą do uiszczenia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone na wskazany w skardze adres do doręczeń 23 sierpnia 2024 r. (k. 15 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie 30 sierpnia 2024 r. (piątek).
Pismem z 19 sierpnia 2024 r. (data wpływu do Sądu 27 sierpnia 2024 r.) skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Skoro w sprawie skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braku skargi w wyznaczonym terminie, nie uiściła należnej opłaty do dnia dzisiejszego, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Odnosząc się do oświadczenia strony o cofnięciu skargi, wyjaśnić trzeba, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącą - pomimo wezwania - wpisu sądowego od skargi.
Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.