Uzasadnienie
W związku z wniesioną przez stronę skargą na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 sierpnia 2022 r., pismem z dnia 22 sierpnia 2022 r. Sąd wezwał skarżącą do złożenia kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego wniesienia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wobec nieprawidłowości w sposobie awizowania przesyłki sądowej zawierającej to wezwanie, pismem z dnia 4 października 2022 r. Sąd ponownie wezwał stronę do złożenia kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego wniesienia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Prawidłowo już awizowana (w dniach 7 i 17 października 2022 r.) przesyłka sądowa nie została podjęta przez stronę. Skutek doręczenia tej przesyłki, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., Sąd przyjął na dzień 21 października 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Merytoryczną kontrolę skargi zawsze poprzedza ocena, czy skarga jest dopuszczalna, oraz, czy nie zachodzi jedna z przesłanek jej odrzucenia w rozumieniu art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259).
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Wniesiona w sprawie skarga dotyczy bezczynności Wojewody Dolnośląskiego w sprawie dotyczącej udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Z treści art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2022 poz. 2000) wynika z kolei, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność).
Oznacza to, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi na bezczynność. Brak poprzedzenia tego rodzaju skargi ponagleniem czyni ją niedopuszczalną.
Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 4 października 2022 r. Sąd wezwał stronę do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez przedłożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Skutek doręczenia tego wezwania nastąpił w dniu 21 października 2022 r. Strona nie nadesłała ponaglenia wraz z dowodem jego nadania.
Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.