Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 listopada 2009 r. (przesłanym do Sądu w dniu 13 listopada 2009 r.) skarżący K. Ł., wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., zarzucając organowi, że pozostaje w bezczynności w przedmiocie załatwienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o wstrzymaniu wypłaty dodatku służbowego.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Komendant Policji we W. wniósł o umorzenie postępowania, wyjaśniając w uzasadnieniu, że wniosek K. Ł. o wznowienie postępowania z dnia 30 września 2009 r. został w organie błędnie potraktowany jako ponowny wniosek o stwierdzenie nieważności, co spowodowało nie nadanie biegu postępowaniu administracyjnego i udzielenie odpowiedzi pismem. Organ poinformował, że już po wniesieniu skargi został nadany temu wnioskowi bieg postępowania i Komendant Wojewódzki Policji we W. przesłał Komendantowi Głównemu Policji przedmiotowy wniosek, albowiem ten organ orzekał w ostatniej instancji w sprawie stwierdzenia nieważności tego rozkazu i w świetle art. 150 k.p.a. to on ma właściwość rzeczową do załatwienia wniosku o wznowienie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 p.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Skarga w powyższej sprawie dotyczy bezczynności organu w przedmiocie załatwienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o wstrzymaniu wypłaty dodatku służbowego, a więc wniosku w którym właściwym organem do wydania decyzji jest Komendant Główny Policji, ponieważ organ ten orzekał w ostatniej instancji w sprawie stwierdzenia nieważności tego rozkazu. Ze względu na to, że pismem z dnia 16 grudnia 2009 r. wniosek o wznowienie postępowania został przekazany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., Komendantowi Głównemu Policji celem jego załatwienia, postępowanie w powyższej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Skutkuje to zgodnie z art. 161 § 1 i 2 p.p.s.a. umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego.
Z tych też względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.