Uzasadnienie
W dniu 11 kwietnia 2013 r. skarżący Z. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie zasiłku celowego zakończonego decyzją z dnia [...], nr [...].
Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2013 r. Przewodniczący Wydziału wyznaczył termin rozprawy na dzień 18 lipca 2013 r.
Wyznaczona na dzień 18 lipca 2013 r. rozprawa przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu została odroczona z uwagi na konieczność nadania biegu złożonemu przez skarżącego na rozprawie wnioskowi o wyłączenie wszystkich sędziów WSA we Wrocławiu i Opolu do rozpoznawania spraw, pism procesowych i składanych wniosków.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 października 2013 r., sygn. akt I OW 243/13, wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach do rozpoznania wniosku strony o wyłączenie sędziów sądów administracyjnych we Wrocławiu i w Opolu.
Prawomocnym zarządzeniem z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt IV SO/Gl 49/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił przedmiotowy wniosek skarżącego bez rozpoznania.
Akta sprawy przesłane przez Naczelny Sąd Administracyjny wpłynęły do tutejszego Sądu w dniu 8 maja 2015 r.
W toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o "(...) wyjaśnienie wątpliwości związanych z opublikowanymi orzeczeniami (...)" m.in. w sprawie o sygnaturze akt IV SAB/Wr 75/13.
Kolejnymi pismami z dnia 19 sierpnia i 10 września 2013 r. skarżący powtórzył treść swojego żądania w zakresie wyjaśnienia wątpliwości dotyczących opublikowanych orzeczeń. Podkreślić przy tym należy, że ostatnie pismo zawierało wskazanie, że skarżący wnosi o "(...) wyjaśnienie wątpliwości związanych z opublikowanymi orzeczeniami z 26 sierpnia 2013 r. (...)".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W realiach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że pisma skarżącego z dnia 6 i 19 sierpnia oraz 10 września 2013 r. są wnioskami o dokonanie wykładni orzeczenia. Bezsporne jest także, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie podjął w sprawie jeszcze żadnego rozstrzygnięcia. Z kolei, wniosek o wykładnię orzeczenia może być skutecznie złożony dopiero po jego wydaniu.
Podkreślić także należy, że w dacie 26 sierpnia 2013 r. – jak wskazał to skarżący w piśmie z 10 września 2013 r. – w przedmiotowej sprawie nie zapadło żadne orzeczenie.
Tym samym, wniesiony przez skarżącego na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego wniosek należy uznać za bezprzedmiotowy, a postępowanie nim wszczęte umorzyć o czym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., co orzeczono w sentencji postanowienia.
Na marginesie dodać jednocześnie trzeba, że ze wskazanej przyczyny Sąd za bezzasadne uznał wypowiadanie się wobec pozostałych kwestii.