Uzasadnienie
W dniu 13 lipca 2011 r. pełnomocnik Ogólnopolskiego Akademickiego Związku Zawodowego w W. wniósł skargę na bezczynność Dziekana Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej we W. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Pełnomocnik skarżącego wniósł o zobowiązanie organu do załatwienie wniosku z dnia 21 czerwca 2011 r. przez udzielenie żądanej informacji w terminie 14 dni.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podał, że w dniu 13 lipca 2011 r. została udzielno skarżącemu żądana informacji, którą tą skarżący otrzymał w dniu 18 lipca 2011 r.
Pismem z dnia 30 sierpnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o umorzenie postępowania w związku udzieleniem żądanej informacji, jednocześnie wnosząc o zasądzenie kosztów postępowania na podstawie art. 201 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Przed oceną merytoryczną skargi podać należy, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, w sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga do sądu administracyjnego nie musi być poprzedzona zażaleniem z art. 37 k.p.a. lub wezwaniem do załatwienia sprawy (vide: wyrok WSA w Białymstoku z dnia 14 października 2008 r., II SAB/BK 29/08, Lex nr 505258, wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 września 2009 r., II SAB/Wa 57/09, Lex nr 527024). Dlatego też stanowisko organu zgodnie z którym skarga powinna być odrzucona jako niedopuszczalna z powodu niewyczerpania przez skarżącego toku instancyjnego zaskarżenia bezczynności określonego przepisami art. 37 k.p.a. nie zasługuje na uwzględnienie.
Przechodząc do merytorycznej oceny skargi podać należy, że bezprzedmiotowość postępowania zachodzi, jeżeli po wniesieniu skargi zaistnieją okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe niewątpliwie w przypadku wydania przez organ administracji aktu lub interpretacji lub dokonania czynności po wniesieniu skargi na bezczynność organu, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd. Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeśli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej dokonania. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest bowiem stan z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności do tego momentu czyni postępowanie w sprawie bezczynności bezprzedmiotowym (vide: uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08).
W przedmiotowej sprawie na skutek wniosku Ogólnopolskiego Akademickiego Związku Zawodowego w W. z dnia 21 czerwca 2011 r., Dziekan Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej we W. w dniu 15 lipca 2011 r. (data wysłania), po wniesieniu skargi do Sądu, przedstawił żądaną informację.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że postępowanie w sprawie bezczynności organu stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. O zasądzeniu kosztów postępowania sądowego od organu na rzecz skarżącego orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.