Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 czerwca 2021 r. Z. G. wniosła w imieniu D. T. (strona, skarżący) skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga została podpisana przez pełnomocnika – Z. G., a do skargi załączono pełnomocnictwo udzielone Z. G. przez skarżącego. Z pełnomocnictwa procesowego załączonego do skargi nie wynikało, aby osoba podpisana pod skargą była profesjonalnym pełnomocnikiem lub pozostawała ze stroną w innej relacji, uprawniającej - zgodnie z przepisami - do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi.
W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 listopada 2021 r., pismem z dnia 9 grudnia 2021 r., wezwano stronę do nadesłania podpisanej skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wyjaśniono skarżącemu, że podpisana pod skargą Z. G. nie może być pełnomocnikiem strony z uwagi na treść art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 13 grudnia 2021 r. (k. 66 akt sądowych).
Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Na wstępie wskazać trzeba, że skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego w pierwszej kolejności badana jest pod względem wymogów formalnych.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., pismo powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a w myśl art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku, adresu do doręczeń.
W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Przy czym krąg osób uprawnionych do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest ograniczony. Zgodnie bowiem z art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
W sytuacji, gdy braki formalne skargi nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika, który wraz ze skargą złożył pełnomocnictwo umocowujące do reprezentowania strony przed organami administracyjnymi, wskazano w nim również adres do korespondencji pełnomocnika. Z uwagi na okoliczność, że przedłożone pełnomocnictwo nie spełnia warunków określonych w art. 35 § 1 p.p.s.a., Sąd wezwał skarżącego do nadesłania podpisanej skargi, wskazując jednocześnie, że podpisana pod skargą Z. G. nie może być pełnomocnikiem strony z uwagi na treść art. 35 p.p.s.a.
Przesyłka zawierająca wezwanie strony do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona skarżącemu w dniu 13 grudnia 2021 r. (poniedziałek), zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia wskazanych braków upływał w dniu 20 grudnia 2021 r. (poniedziałek). Pomimo upływu siedmiodniowego terminu, strona nie podpisała wniesionej skargi.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia.
Podstawę orzeczenia o zwrocie stronie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (punkt II sentencji) stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.