Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 kwietnia 2013 r. E. Ł. złożyła w niniejszej sprawie skargę na bezczynność Starosty K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej określonej we wniosku z dnia 3 kwietnia 2013 r.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w dniu 3 kwietnia 2013 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej wysłała do w/w organu wniosek o udzielenie informacji publicznej dotyczącej obecności symboli religijnych, w szczególności krzyży, w pomieszczeniach zarządzanych przez władze powiatu, reguł prawnych ich umieszczania, usuwania, poszanowania, relacji do symboli państwowych i innych znaków religijnych, jak również ewentualnych prac legislacyjnych związanych z tym tematem. Ponadto podkreśliła, że termin załatwienia sprawy upłynął w dniu 17 kwietnia 2013 r., jednakże ani do tego dnia ani do dnia sporządzenia skargi nie została Jej doręczona pisemna odpowiedź organu.
W odpowiedzi na skargę Starosta K. wniósł o jej odrzucenie jako bezprzedmiotowej. Zaznaczył, że wprawdzie udzielenie skarżącej informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej zostało zrealizowane z naruszeniem terminu w niej określonego, tym niemniej kilkudniowe przekroczenie terminu nastąpiło ze względu na to, że osoba, której sprawa została przekazana do realizacji była nieobecna w pracy z powodu wyjazdów służbowych, a nie posiada ona zastępstwa, z uwagi na braki kadrowe spowodowane wprowadzonymi w Urzędzie oszczędnościami.
Wraz z odpowiedzią na skargę Starosta K. przesłał do Sądu kopię pisma z dnia 23 kwietnia 2013 r., nr [...], będącego odpowiedzią na wniosek skarżącej z dnia 3 kwietnia 2013 r.
W dniu 12 sierpnia 2013 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 7 sierpnia 2013 r., w którym m.in. oświadczył, że podtrzymuje skargę na bezczynność organu, z tym że cofa wniosek o wymierzenie grzywny. Wskazał również, że do przyjęcia stanu bezczynności adresata wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie mają znaczenia powody, dla których nie udzielono wnioskodawczyni odpowiedzi na wniosek w ustawowym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk., M. Romańska, Komentarz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydanie 2, Warszawa 2008, str. 97).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca pismem z dnia 20 kwietnia 2013 r. wniosła skargę na bezczynność Starosty K. polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia 3 kwietnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Z nadesłanej do Sądu odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy wynika, że wniosek skarżącej wpłynął do Urzędu drogą mailową w dniu 3 kwietnia 2013 r. i został przekazany Staroście K. dnia następnego. Wynika z nich również, że organ zobowiązany, pismem z dnia 23 kwietnia 2013 r. nr [...], udzielił odpowiedzi na pytania zamieszczone we wniosku, a odpowiedź tę przekazał skarżącej w dniu 24 kwietnia 2013 r.
Jednocześnie w odpowiedzi na skargę organ zobowiązany wskazał, iż kilkudniowe opóźnienie spowodowane zostało tym, że osoba, której sprawa została przekazana do realizacji była nieobecna w pracy z powodu wyjazdów służbowych, a nikt jej nie zastępuje.
Faktu otrzymania odpowiedzi na wniosek skarżąca nie neguje. Podtrzymuje jednakże, że powody, dla których nie udzielono jej informacji w ustawowym terminie, tj. do dnia 17 kwietnia 2013 r., nie zwalniają organu zobowiązanego z zarzutu bezczynności.
W świetle powyższych ustaleń nie ulega wątpliwości, iż bezczynność organu istniała w dacie wniesienia do tutejszego Sądu skargi. Ustała jednakże w związku z przekazaniem skarżącej, pismem z dnia 23 kwietnia 2013 r., odpowiedzi na wniosek. Stosownie bowiem do art. 54 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że organ którego bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, Starosta K. uwzględnił złożoną skargę.
Z kolei, ustanie bezczynności organu w okresie pomiędzy wpływem skargi do Sądu a rozpoczęciem rozprawy w niniejszej sprawie, czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Rolą bowiem Sądu, w przypadku bezczynności organu, jest stan taki znieść zobowiązując do załatwienia wniosku uprawnionego w zakreślonym prawem terminie.
Sąd zatem uznał, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania sądowego, o której mowa w przytoczonym przepisie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. i z tych względów postępowanie umorzył.
Należy wyraźnie przy tym podkreślić, że przedmiotem skargi była jedynie bezczynność polegająca na nieudostępnieniu informacji publicznej, natomiast w granicach tej sprawy nie mieści się już ewentualna ocena trafności odpowiedzi udzielonej skarżącej w piśmie z dnia 23 kwietnia 2013 r.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
Stwierdzona bezczynność Starosty K. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, stąd brak podstaw do orzeczenia o wymierzeniu mu grzywny, o której stanowi art. 149 § 2 p.p.s.a.
Warto tu dodać, że choć w odpowiedzi na skargę podano, iż informacja (nosząca datę 23 kwietnia 2013 r. – uwaga Sądu) została przekazana wnioskodawczyni w dniu 24 kwietnia 2013 r., to jednak w aktach brak potwierdzenia odbioru tego pisma przez uprawnioną. Można przyjąć, że informację tę otrzymała ona kilka dni później, a to uprawnia do uznania, że z tą chwilą skarga została uwzględniona (informacja została udzielona skarżącej)
O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a