Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 2 października 2016 r. – przesłanym za pośrednictwem Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej (ePUAP) – Stowarzyszenie Obrony Zwierząt w J. (zwane dalej stroną, skarżącym lub Stowarzyszeniem) zwróciło się do Wójta Gminy J. o udostępnienie informacji publicznej poprzez podanie:
- 1) z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmina miała obowiązujące w 2015 r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała doraźnych zleceń wyłapywania/odławiania bezdomnych zwierząt ?
- 2) z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmina miała obowiązujące w 2015 r. umowy lub komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała doraźnych zleceń zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom ?
- 3) ilu bezdomnym zwierzętom (z podziałem na psy i koty) zapewniono opiekę na koszt gminy w 2015 r. (nie licząc zwierząt, którymi zajęto się w latach poprzednich) ?
- 4) jaki był w 2015 r. koszt realizacji całego zadania przewidzianego ustawą o ochronie zwierząt (wyłapywanie/odławianie, opieka, usługi weterynaryjne, dokarmienie, inne) ?
Skarżący zwrócił się również o udostępnienie treści i postaci umowy/umów (wraz z załącznikami) o zapewnianie opieki bezdomnym zwierzętom w 2015 r.
Wobec nieotrzymania żądanych informacji strona skarżąca w dniu 16 stycznia 2017 r. wystąpiła do tutejszego Sądu ze skargą na bezczynność organu. W ocenie Stowarzyszenia, żądanie udostępnienia informacji publicznej zostało wniesione w sposób uprawniony (ePUAP), lecz organ w ustawowym okresie nie przekazał oczekiwanych danych, ani nie wydał w tym przedmiocie decyzji odmownej
Stąd też strona skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do rozpatrzenia jej wniosku, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę podmiot zobowiązany wskazał, że Stowarzyszenie otrzymało żądane informacje w dniu 20 stycznia 2017 r., zaś opóźnienie w realizacji jego wniosku wynikało przede wszystkim z zaniedbania pracownika spowodowanego dużą ilością załatwianych przez niego spraw w okresie od 1 do 7 października 2016 r. Organ dodał również, że w poprzednich latach zawsze terminowo udzielał odpowiedzi na zapytania kierowane ze strony Stowarzyszenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania jest bezczynność związana z udostępnieniem informacji publicznej. Należy podkreślić, że przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm., zwanej dalej u.d.i.p.) nakładają na podmioty dysponujące informacjami publicznymi obowiązek ich udostępnienia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 przywołanej ustawy). W przypadku, gdy informacja publiczna nie może zostać udostępniona w czternastodniowym terminie, należy powiadomić wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni się informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).
W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że Wójt Gminy J. jako organ władzy publicznej, zobowiązany był do udostępnienia żądanych przez skarżącego informacji publicznych. Nie budzi również wątpliwości fakt, że oczekiwane przez stronę dane zostały jej udostępnione przez organ dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność do tutejszego Sądu. Jak wynika bowiem z akt sprawy, skarga na bezczynność wpłynęła do organu w dniu 19 stycznia 2017 r., zaś udzielenie informacji nastąpiło kolejnego dnia, tj. 20 stycznia 2017 r.
W związku z tym należało przyjąć, że do dnia wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności w zakresie udostępnienia informacji zawnioskowanych przez stronę skarżącą w dniu 2 października 2016 r. Niemniej jednak podmiot zobowiązany stan ten usunął przesyłając skarżącemu stosowne dane w dniu 20 stycznia 2017 r.
Udostępnienie informacji publicznej po wniesieniu skargi na bezczynność czyniło zbędnym konieczność orzeczenia o zobowiązaniu Wójta do rozpoznania żądania strony skarżącej. Postępowanie w tym zakresie okazało się więc bezprzedmiotowe w związku z czym należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczona w punkcie I sentencji wyroku.
Powyższe rozstrzygnięcie nie zwalnia jednak sądu administracyjnego z obowiązku dokonania oceny charakteru bezczynności poprzez ustalenie, czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też nie, co wprost wynika z treści art. 149 § 1a p.p.s.a.
Poddając analizie uchybienie terminom udostępnienia informacji publicznej należało przede wszystkim wziąć pod uwagę, że bezczynność organu wynikała wyłącznie z niewłaściwej organizacji pracy w kierowanym przez niego urzędzie. Nie miała ona jednakże na celu utrudnienia stronie skarżącej pozyskania interesujących ją danych, które – jak zapewnia organ – były jej w poprzednich latach przekazywane bez żadnego problemu i z zachowaniem ustawowych terminów. Nie bez znaczenia był również stosunkowo krótki okres pozostawania przez organ w zwłoce. Stąd też należało uznać, że bezczynność podmiotu zobowiązanego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym – na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. – orzeczono w punkcie II sentencji niniejszego wyroku.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego wynikało zaś z treści art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08).