Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem z dnia 12 października 2022 r. (doręczonym w dniu 12 listopada 2022 r.) wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Nieprzekraczalny termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 21 listopada 2022 r. Strona skarżąca nie zastosowała się tego pouczenia i nie uiściła wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przepis z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022, poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.) stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1), a w dalszej swojej części wyjaśnia, że pismem, o których mowa w § 1 jest m.in. skarga (§ 2).
Przywołana wyżej regulacja określa więc wpis jako opłatę sądową, przy czym ustawodawca zastrzega poprzez treść art. 220 § 1 (zd. pierwsze), że brak opłaty pozbawia Sąd możliwości podjęcia jakiejkolwiek czynności na skutek pisma, którego ten brak dotyczy. Tym samym zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z akt sądowych wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone skarżącemu 12 listopada 2022 (dowód potwierdzenia k.
10) a zatem 7 – dniowy termin wykonania powyższego wezwania upłynął z dniem 21 listopada 2022 r., albowiem ostatni dzień terminu wypadał w sobotę 19 listopada 2022 r. czyli dzień ustawowo wolny od pracy. Z treści art. 83 § 2 p.p.s.a. wynika, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień wolny ustawowo od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Skoro skarżący nie wykonał powyższego wezwania i nie uiścił należnego wpisu od skargi, to Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.