Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2011 r. o sygn. akt IV SAB/Wr 94/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek o wyłączenie sędziego NSA Małgorzaty Masternak-Kubiak oraz oddalił wniosek o wyłączenie pozostałych sędziów.
Pismem z dnia 9 stycznia 2012 r. Z. R. złożył wniosek o sprostowanie, uzupełnienie i wykładnię ww. postanowienia.
Pismem z dnia 25 stycznia 2012 r. wezwano skarżącego, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, do sprecyzowania żądania zawartego we wniosku poprzez wskazanie, czy dotyczy wniosku o sprostowanie, uzupełnienie czy wykładnię ww. postanowienia Sądu oraz w jakim zakresie ma zostać sprostowane, w jakim uzupełnione oraz czego ma dotyczyć jego wykładnia. Wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) w dniu 10 lutego 2012 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. (art. 49 § 2 p.p.s.a.). Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem skarżący mimo prawidłowego wezwania do sprecyzowania wniosku z dnia 9 stycznia 2012 r., nie określił czy wniosek należy potraktować jako wniosek o sprostowanie, uzupełnienie czy wykładnię oraz w jakim zakresie postanowienie Sądu z dnia 19 grudnia 2011 r. ma zostać sprostowane, w jakim zakresie uzupełnione oraz czego ma dotyczyć jego wykładnia, natomiast zawarte we wniosku ogólnikowe stwierdzenia nie pozwalały nadać pismu właściwego biegu procesowego.
Z tych przyczyn, na podstawie ww. przepisów, pismo pozostawiono bez rozpoznania, o czym orzeczono jak w sentencji.