Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 7 lipca 2016 r. oddalił skargę K.C. na bezczynność Wójta Gminy D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Wyrok ten wydany został w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, dlatego też zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 7 lipca 2016 r. zarządzono doręczenie jego odpisu skarżącemu na jego adres ujawniony w skardze wraz z pouczeniem o zasadach i trybie wniesienia wniosku o pisemne uzasadnienie wyroku oraz o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. Zarządzono również publiczne udostępnienie wskazanego wyroku przez okres 14 dni w sekretariacie Sądu.
Odpis sentencji wyroku wraz z pouczeniem doręczone zostało bezpośrednio stronie skarżącej w dniu 15 lipca 2016 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 31 akt sądowych).
W dniu 18 lipca 2016 r. skarżący zwrócił się o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 lipca 2016 r.
Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 8 września 2016 r. z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia od niego skargi kasacyjnej, co skarżący poświadczył własnoręcznym podpisem (k-45 akt sądowych).
W dniu 27 września 2016 r. skarżący wniósł do tut. Sądu pismo procesowe z dnia 21 września 2016 r. sporządzone przez siebie, w którym zakwestionował wydany w sprawie wyrok z dnia 7 lipca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wspomniane pismo skarżącego z dnia 21 września 2016 r. Sąd zakwalifikował jako skargę kasacyjną, która z przyczyn formalnych podlegała odrzuceniu.
Wskazać bowiem należy, że ustawodawca, regulując instytucję skargi kasacyjnej, uzależnił skuteczność jej wniesienia od spełnienia szeregu przesłanek, których niespełnienie powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej został określony w art. 177 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednym z warunków dopuszczalności skargi kasacyjnej w znaczeniu podmiotowym jest sporządzenie jej przez podmioty wymienione w art. 175 p.p.s.a. Zgodnie z owym przepisem (art. 175 § 1 p.p.s.a.) skarga kasacyjna co do zasady powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego.
Jednakże przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2.p.p.s.a.). Dodatkowo w sprawach obowiązków podatkowych, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Mimo powyższego pouczenia skarżący sam sporządził i wniósł do Sądu w ustawowym terminie pismo procesowe, będące w istocie skargą kasacyjną. Jednocześnie skarżący nie wykazał i z akt administracyjnych nie wynika, jakoby należy on do podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a., w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.